กฤช เหลือลมัย

กฤช เหลือลมัย เป็นนักโบราณคดีผู้ขุดลึกลงไปในชั้นดินของความรู้ทางประวัติศาสตร์อาหารและรสชาติ เป็นทั้งนักเขียน-กวี เขียนรูป ทำอาหาร และนิยมเดินทางด้วยจักรยานไปตามพื้นที่รกร้าง เพื่อสอดส่ายสายตาหาพืชผักเพื่อนำมาประกอบอาหาร ในพื้นที่ของ WAY กฤช เหลือลมัย ได้ออกไปสำรวจพร้อมกับเครื่องมือขุดค้นทางโบราณคดี เพื่อนำหลักฐานทางอาหารและรสชาติมาวิเคราะห์สไตล์กฤช เหลือลมัย

เข็นครกเข้าครัว

เทียบกับเครื่องปั่นหรือบด ครกทั้งหนักและทำงานเชื่องช้า แต่สเน่ห์น้ำหนักและจังหวะของการตำ โขลก นี่แหละ ที่ทำให้ครกเป็นวัตถุที่เคียงคู่กับวัฒนธรรมอาหารการกินมานมนาน และนี่คือเรื่องราวครกๆ ที่หลากหลายใน 'โอชากาเล'

…ลองลิ้มชิมน้ำปลาฯ

รสเค็มเป็นรสสามัญ แต่สิ่งที่ทำให้เกิดความเค็มในอาหารมีหลายชนิด ตั้งแต่เกลือทะเล กะปิ ปลาร้า ปลาเค็ม น้ำเคย แล้วน้ำปลาแบบที่เรารู้จักมาจากไหน กฤช เหลือลมัย สันนิษฐานว่า 'น้ำปลา' ในไทย คือวัฒนธรรมความเค็มแบบใหม่ ซึ่งไม่ได้มีมาแต่โบราณ

จุ๊บ ซุบ และน้ำชุบ

คำสับสนชวนสงสัย จุ๊บ ซุบ น้ำชุบ (อาจลามไปถึง soup) เหล่านี้มีเสียงคล้าย แต่ความหมายเหมือนหรือแตกต่างกันอย่างไร เป็นเรื่องน่าสนใจ กฤช เหลือลมัย เขียนเรื่องหมวดคำที่แทบจะพ้องเสียงในชื่ออาหาร ว่ามีที่มาภาษาถิ่นของใคร มีวิวัฒนาการมาร่วมกันหรือเปล่า

ผิดพริก – ผิดตัว?

ว่าด้วยประวัติศาสตร์เรื่องพริกๆ ที่ กฤช เหลือลมัย ชวนย้อนรอยตามหา 'พริก' ในบันทึกเก่าแก่ต่างๆ ว่าพืชรสเผ็ดชนิดนี้มีที่มาจากไหน เข้ามาเมืองไทยช่วงใด และในอดีต ปรากฏบริบทการพูดถึงพริกแบบไหนกันบ้าง

ช้าช้าพล่าเนื้อ (สมัน) สดฯ

เรารู้จักพล่า คุ้นกับคำว่าพล่าเนื้อสด แต่ยุคสมัยนี้เราจินตนาการไม่ออกถึงความสัมพันธ์ระหว่างพล่าเนื้อสดกับสมัน กฤช เหลือลมัย เขียนถึงเมนูในประวัติศาสตร์ ที่ทำจากสมันน้อย กวางขนาดเล็กที่ปรากฏอยู่แค่ในตำราเรียนของเด็กรุ่นหลังเพราะสูญพันธุ์ไปนานนม

อร่อยดี (ปี) ระกา

ปีระกาคือปีไก่ ไก่คือหนึ่งในอาหารที่คุ้นลิ้นชินปาก นอกจากนี้ไก่ยังเป็นสัตว์ที่มีความสัมพันธ์กับสังคมมนุษย์มายาวนาน เราพบไก่ตั้งแต่ในแหล่งโบราณคดีจนถึงไก่ฟาร์ม กฤช เหลือลมัย ชวนมองเรื่องไก่ๆ ให้ไกลกว่าเป็นแค่อาหาร ทั้งหลักฐานทางประวัติศาสตร์ บริบทด้านอาหารในแต่ละสมัย และความอร่อยบนริ้วกล้ามเนื้อที่แตกต่างของไก่บ้านๆ และไก่ในฟาร์ม

เผ็ดร้อนแห่งผองเราฯ

คนไทยเกือบทุกภาคเติบโตคุ้นชินมากับอาหารรสเผ็ดมากบ้างน้อยบ้าง แถมทุกวันนี้เวลาได้ยินใครพูดโฆษณาเกี่ยวกับอาหารไทย ก็มักจะเพ่งเน้นไปที่ความเผ็ดเป็นหลักอีก จนแทบจะเผลอนึกไปว่าเรามีพริกที่เผ็ดที่สุดในโลก บางคนก็พลอยเคลิ้มๆ ไปว่า เราเป็นชนชาติที่กินเผ็ดอันดับหนึ่ง ไม่มีใครเทียบได้เอาเลยทีเดียว