สิทธิเลือกตั้งของคนที่ถูกลืม

ใช่หรือไม่ว่า เมืองไทยยังคงกักขังมายาคติที่มีต่อคนพิการไว้ภายใต้ ‘วัฒนธรรมความสงสาร’ ที่มองผู้พิการเป็นเพียงบุคคลผู้ไร้ความสามารถ ซึ่งไม่เพียงจะลดทอนศักดิ์ศรี แต่ยังลดคุณค่าความเป็นมนุษย์ จนถึงการกีดกันออกจากกระบวนการมีส่วนร่วมทางการเมือง

มาตรา 46 การรอคอยของผู้บริโภค

สารพัดเรื่องราวยุ่งเหยิงของผู้บริโภคที่ต้องตกเป็นเหยื่อสินค้าและบริการที่ไม่เป็นธรรม พวกเขาต้องต่อสู้ดิ้นรนด้วยตนเอง ด้วยเหตุที่ไม่มีหน่วยงานใดจากรัฐให้ความคุ้มครองดูแลได้ทั่วถึง

ที่แห่งนั้น : ปลายทางที่อาจไม่มีวันไปถึง

‘หลังรอยยิ้ม’ ของผู้คนในชายแดนใต้ คือความเจ็บปวด คือความสูญเสียที่การเยียวยาใดๆ อาจทำได้เพียงบรรเทาให้แต่ละวันขณะที่ยังมีลมหายใจไม่รู้สึกว่าโลกนั้นโหดร้ายเกินต้านรับ ไม่ว่าจะด้วยพระประสงค์ของพระเจ้า หรือเพียงโชคชะตาบันดาล