Streetlight: พยายามยิ้มอย่างสดใส ทั้งที่ยืนอยู่อย่างล่องลอย

ท่ามกลางความมืดมิดที่รายล้อมอยู่รอบตัว สิ่งที่เรามักมองหาเป็นอย่างแรกคงเป็นแสงสว่าง เปรียบเสมือนกับเวลาที่มนุษย์อ่อนแอหรือพบเจอปัญหารุมเร้า เราก็คงต้องการใครสักคนให้พิงไหล่ หากมองอีกมุมหนึ่งคงคล้ายกับยามที่เราเดินไปตามท้องถนน หากมีแสงไฟแม้เพียงเล็กน้อยก็ช่วยทำให้รู้สึกอุ่นใจและสามารถก้าวเดินต่อไป แต่เสาไฟที่ให้แสงสว่างกับเรานั้น ก็ถูกรายล้อมด้วยความมืดมิดเช่นกันหรือเปล่า

ดั่งแสงสว่างจากเสาไฟข้างถนน
กลางค่ำคืนอันเปลี่ยวเหงา ฉันก็เพียงแค่ดูสว่างไสว
เมื่อสิ้นสุดวันแสนอ้างว้าง ท่ามกลางคืนอันเปลี่ยวเหงา
ฉันพยายามยิ้มอย่างสดใสทั้งที่ยืนอยู่อย่างล่องลอย

(แปลไทย: StrayKids Addict TH)

Streetlight เป็นเพลงที่เขียนและเรียบเรียงโดย ชางบิน (Changbin) จากวง Stray Kids ซึ่งพูดถึงคนที่เจ็บปวดและโศกเศร้าอยู่คนเดียวอย่างยากลำบากโดยไม่สามารถบอกคนอื่นได้ ทำได้เพียงแต่แสร้งยิ้มเหมือนไม่เจ็บปวดอะไร

ทำเป็นแข็งแกร่ง ทำเป็นไม่เจ็บ ทำเหมือนไม่รู้สึกอะไร
ฉันต้องการเพียงเป็นพลังให้ใครบางคนเท่านั้นเอง
จะให้พลังหายไปจากพวกเขาเพราะฉันไม่ได้หรอกนะ
ฉันไม่กล้าพูดว่า “ขอพึ่งพิงได้ไหม” แทนคำว่า “พึ่งพิงฉันได้นะ”
ความเจ็บปวดจึงเพิ่มขึ้นอย่างไร้ซึ่งเสียง
ถูกขังไว้อย่างนั้นในห้องที่ไม่มีประตูทางออก

(แปลไทย: StrayKids Addict TH)

ไม่ว่าใครต่างต้องเคยพบเจอกับช่วงเวลาที่อ่อนแอ แต่หากในมุมมองของคนที่ภายนอกดูแข็งแกร่ง คงเป็นเรื่องยากที่จะแสดงความรู้สึกนั้นออกมา เพราะตัวเองต้องเป็นที่พึ่งพิงและพลังให้กับใครหลายๆ คน หากวันใดตัวเองจะต้องล้มลงไป ก็คงเหมือนกับเสาไฟที่ไร้แสง เมื่อเป็นเช่นนั้นจึงต้องเลือกที่จะทนต่อไป แล้วบอกกับตัวเองว่ายังทนไหว ตัวฉันตอนนี้ยังไม่เป็นไร แต่คำพูดเหล่านั้นที่กล่าวออกไปกลับกลายเป็นความเจ็บปวดที่ย้อนกลับมาหาตัวเอง พร้อมก่อตัว แทรกซึม และหยั่งรากลึกอยู่ภายในใจ ค่อยๆ ผุพังลงไปอย่างไม่รู้ตัว

ไม่สามารถพึ่งพิงกับอะไรได้เลย
ฉันเลือกที่จะพึ่งพาเพียงตัวเองเท่านั้น
แต่ตัวฉันที่เคยคิดอย่างนั้นและกำลังหวั่นไหวในตอนนี้
ก็ต้องยึดเหนี่ยวใครไว้เหมือนกันหรือเปล่านะ

(แปลไทย: StrayKids Addict TH)

นอกจากการบอกเล่าเรื่องราวของคนที่ไม่สามารถพูดหรือแสดงความเจ็บปวดออกมาได้แล้วนั้น เพลงนี้ยังบอกให้รู้ว่า ไม่ว่าใครก็ตามที่กำลังเผชิญกับสภาวะหรือสถานการณ์เช่นนั้นได้พบเจอผู้คนหรือวิธีที่จะปลดปล่อยความรู้สึกเหล่านั้นออกมาได้ แม้บางครั้งการพูดออกมาอาจไม่ใช่คำตอบ แต่ทางออกยังมีอีกหลากหลายวิธี ขอแค่เพียงระบายหรือบอกเล่าสิ่งเหล่านั้นออกมา

Author

ณัชชา กันเขตร
นักพิสูจน์อักษรผู้ชอบนอนดึกตื่นเช้า อดีตนักเรียนประวัติศาสตร์ศิลปะ เวลาว่างชอบอ่านเว็บตูนและวาดรูป กำลังค้นหาและทดลองทำสิ่งใหม่ๆ ใช้ชีวิตอยู่เพื่อทักทายและทำความรู้จักกับแมวจร

เราใช้คุกกี้เพื่อพัฒนาประสิทธิภาพ และประสบการณ์ที่ดีในการใช้เว็บไซต์ของคุณ โดยการเข้าใช้งานเว็บไซต์นี้ถือว่าท่านได้อนุญาตให้เราใช้คุกกี้ตาม นโยบายความเป็นส่วนตัว

Privacy Preferences

คุณสามารถเลือกการตั้งค่าคุกกี้โดยเปิด/ปิด คุกกี้ในแต่ละประเภทได้ตามความต้องการ ยกเว้น คุกกี้ที่จำเป็น

ยอมรับทั้งหมด
Manage Consent Preferences
  • Always Active

บันทึกการตั้งค่า