นานา ‘โอชารมณ์’

คำเรียกขานชื่ออาหารไทยมีหลายแบบ ถ้าตรงไปตรงมาก็แกงส้ม ต้มยำ จับเติมฟีลลิ่ง ปูจ๋า กุ้งนอนแห กระต่ายลอยน้ำ ไข่ฟูใจน้อย หรือไปไกลถึงขั้นปักหมุดสถานที่ลงในจาน ราดหน้าเคี้ยงเอ็มไพร์ ผัดไทยประตูผี จะเรียกความสร้างสรรค์แบบนี้เป็น 'นานาโอชารมณ์' ก็คงไม่แปลก

ผัดพริกขิง ไม่ใช่ผัดพริก – ขิง?

'ผัดพริกขิง' คือ เมนูที่ออกได้หลายหน้า ร้านหนึ่งอาจทำเป็นหมูผัดเครื่องแกงแดง มันๆ เยิ้มๆ อีกร้านคือหมูผัดพริกแกงแห้งๆ กับถั่วฝักยาว ใส่ขิงตำในเครื่องแกง โอชากาเลตอนนี้ว่าด้วยการคลี่คลายปริศนาบางส่วนของ 'ผัดพริกขิง' ว่าแท้จริงแล้วมันคืออะไรกันแน่

อันเนื่องมาจากดราม่า จ่ามงกุฎ

นอกจากจะมีหน้าตาไม่ตายตัว ขนม 'จ่ามงกุฎ' ยังเป็นขนมหนึ่งชนิดแต่มีหลายชื่อเรียก ยิ่งแตกแขนงไปหลายสาขา ที่มาต่างกันหลายตำรา ส่วนผสมและรูปร่างที่บ้างเหมือนบ้างคล้ายในรายละเอียด หลายต่อหลายครั้ง ข้อถกเถียงเหล่านี้มักนำไปสู่เรื่อง 'ดราม่า' ในที่สุด

ความยอกย้อนของ ‘ต้มยำกุ้ง’

กล่าวกันว่า 'ต้มยำกุ้ง' คือหนึ่งในตัวแทนของอาหารที่มีความเป็นไทยละลายอยู่ในนั้น แต่จริงหรือไม่ที่ต้มยำกุ้งแบบที่ว่าคือรสชาติที่ตายตัว และหากมองอาหารว่าเป็นวัฒนธรรมที่มีพลวัต 'ต้มยำกุ้ง' ก็มีความหลากหลายในตัวมันเองเช่นกัน

ผงนัว – ผงชูรส ใครกำหนด ‘รส’ ของลิ้น

โอชากาเล โดย กฤช เหลือลมัย ว่าด้วยผงชูรส 'รสชาติที่ห้า' นวัตกรรมครั้งนี้เปลี่ยนแปลงผัสสะการรับรสของมนุษย์ นอกเหนือจากรสเปรี้ยว เค็ม หวาน ขม โดย 'ผงวิเศษ' เป็นตัวช่วยประสานรสชาติความกลมกล่อมให้แก่รสชาติพื้นฐานนั้น จนปัจจุบัน ผงชูรสกลายเป็นสิ่งที่ทุกครัวต้องมี เพื่อรับประกันความอร่อยลิ้นโดยไม่แคร์รสมือ