โรเบิร์ต เรดฟอร์ด เคยเล่นแดนสนธยา และเคยเล่นหนังคู่กับนาตาลี วู้ด 2 ปีซ้อนสมัยที่เข้าวงการใหม่ๆ
เมื่อเอาหนัง 3 เรื่องนี้มาดูใหม่ เขาดูอบอุ่นมาตั้งแต่แรกเริ่ม แม้แต่ตอนที่รับบทเป็นพญายมก็ตาม
เล่าเรื่องแดนสนธยา หรือ Twilight Zone สำหรับท่านที่ไม่รู้จัก สมัยผมเป็นเด็กเล็ก เด็กเล็กระดับพอจำความได้ หนังชุด (ซึ่งปัจจุบันเรียกว่าหนังซีรียส์) ที่ได้รับความนิยมสูงชุดหนึ่งของช่องสี่บางขุนพรหม คือหนังขาวดำความยาวตอนละ 20 กว่านาที ผู้เขียนจำได้เพียงบางตอนเพราะบางตอนไม่กล้าดู น่ากลัวเกินไปสำหรับเด็กๆ
สองตอนที่จำได้และเล่าให้คนอื่นฟังเสมอคือสองตอนในฤดูกาลที่ 1 และ 2 (สมัยนี้เรียกว่าซีซั่น) ขอเล่าอีกทีสั้นๆ ครั้งนี้ซื้อบ๊อกเซ็ตครบชุด 5 ฤดูกาล (รวม 156 ตอน) มาเปิดดูใหม่จะได้เล่าถูกๆ มิใช่อาศัยแต่ความทรงจำวัยเด็ก (ซึ่งถูกบิดเบือนได้เสมอ) เพื่อให้เข้าใจว่าโรเบิร์ต เรดฟอร์ด เคยเล่นหนังแบบไหนและดีอย่างไร
Time Enough at Last อยู่ในฤดูกาลที่ 1 ตอนที่ 8 ออกอากาศปี 1959 เล่าเรื่องพนักงานธนาคารสายตาสั้นใส่แว่นหนาเตอะที่รักการอ่าน เขาถูกภรรยาบ่นประจำ จนต้องซ่อนหนังสือไว้ตามมุมบ้าน แต่มิวายถูกภรรยาค้นพบแล้วทำลายทิ้งเสมอ
เขาเบื่องานและเบื่อเมีย จนกระทั่งวันหนึ่งระเบิดปรมาณูตกลงมา วันนั้นเขาขังตัวในห้องนิรภัยของธนาคารที่เขาใช้หลบผู้คนเพื่อจะได้มีเวลาอ่านหนังสือ เมื่อเขาออกมาจากห้องนิรภัยเมืองทั้งเมืองราบเป็นหน้ากลอง เขาเดินพเนจรไปถึงหอสมุดประจำเมืองขนาดใหญ่ มีหนังสือรอดการเผาไหม้จำนวนมหาศาล อารามดีใจเขาเดินสะเปะสะปะไปตามกองหนังสือดีๆ มากมายตามประสาหนอนหนังสือในงานสัปดาห์หนังสือฯ
เขาก้มลงจะหยิบหนังสือที่พื้นเล่มหนึ่ง แว่นสายตาสั้นตกพื้นแตกเป็นชิ้น (แว่นสายตาสมัยผมเป็นเด็กทำด้วยแก้วจริงแตกจริง) เขาทรุดตัวหมดอาลัยตายอยากท่ามกลางกองหนังสือท่วมหัวนั่นเอง ตอนนี้เขามีเวลามากมายเหลือเฟือในที่สุด
อีกเรื่องหนึ่ง Eye of the Beholder อยู่ในฤดูกาลที่ 2 ตอนที่ 6 ออกอากาศปี 1960 เล่าเรื่องหญิงสาวใบหน้าอัปลักษณ์เข้ารับการผ่าตัดแปลงโฉม หนังฉายแค่บทสนทนาไม่เห็นหน้าหมอ พยาบาลหรือตัวแสดงคนใดเลย ผู้กำกับให้ทุกคนอยู่ในเงามืดตลอดเรื่อง หรือถ่ายให้เห็นเพียงด้านหลัง เป็นสังคมดิสโทเปียที่ผู้ไม่เหมือนคนส่วนใหญ่ต้องถูกจับแยกออกจากสังคมไปอยู่ในสถานที่ที่จัดไว้ให้เป็นพิเศษ

หญิงสาวมีใบหน้าพิกลพิการตั้งแต่กำเนิดแล้ว และพยายามรักษามา 11 ครั้ง ครั้งนี้จะเป็นโอกาสสุดท้าย
ถึงนาทีที่หมอพยาบาลมาเปิดผ้าพันแผลที่ศีรษะหญิงสาว ปรากฏว่าการผ่าตัดล้มเหลว หญิงสาวใบหน้าอัปลักษณ์เหมือนเดิม
ไฟห้องสว่างขึ้นนักแสดงที่แสดงเป็นหญิงสาวมีผมสีทอง ใบหน้าหมดจดงามเป็นที่หนึ่ง ใบหน้าหมอและพยาบาลแต่ละคนน่าเกลียดน่ากลัวเป็นที่สุดสำหรับคนที่กำลังนั่งดูหนัง ดังคำกล่าวที่ว่าความงามเป็นไปตามสายตาผู้มอง
ตอนที่โรเบิร์ต เรดฟอร์ด แสดงมีชื่อว่า ไม่มีอะไรในความมืด Nothing in the Dark อยู่ในฤดูกาลที่ 3 ตอนที่ 16 ออกอากาศปี 1962 หญิงชราคนหนึ่งซ่อนตัวในบ้านที่ใกล้จะถูกรื้อ บริเวณโดยรอบถูกเวนคืนและรื้อถอนไปหมดแล้ว วันหนึ่งในฤดูหนาวมีตำรวจสายตรวจถูกยิงล้มลงหน้าบ้าน เมื่อปีที่หนังออกฉายคงไม่มีใครจำเสียง “เขา” ได้ เพราะผมได้ดูหนังตอนนี้เมื่อเป็นผู้ใหญ่และเป็นนักดูหนังแล้วจึงจำได้ (ผมจำเสียงนักแสดงฮอลลีวูดได้หลายคน) ก็สบายใจได้ว่าเขามาแล้ว พระเอกแหงๆ

เสียงคุณตำรวจอ้อนวอนให้คุณยายช่วยพาเข้าบ้านและเรียกรถพยาบาลเพราะบาดเจ็บสาหัส แต่คุณยายไม่เปิดประตู เป็นตายอย่างไรคุณยายก็ไม่เปิดประตู คุณยายเคยเห็นมาก่อนแล้วว่าพญายมใช้มือแตะใคร ใครคนนั้นก็ต้องเดินตาม คุณยายยืนหลังประตูคุยกับตำรวจที่นอนจมกองเลือดบนกองหิมะข้างนอกครู่ใหญ่ แต่ก็อย่างว่า เรดฟอร์ดเสียอย่าง สุดท้ายคุณยายก็เปิดประตูให้สายตรวจหนุ่มหน้าตาดีเสียงอบอุ่นเข้าบ้าน
คุณยายเล่าว่าถ้าไม่ให้พญายมเข้าบ้านตัวเองก็จะไม่ตาย ถ้าเธอไม่ยอมออกนอกบ้านเลยก็จะไม่ตายเหมือนกัน คุณตำรวจหนุ่มค่อยประคองตัวเองขึ้นนั่งทั้งที่บาดเจ็บและชวนหญิงชราคุยอยู่ตลอดเวลา เขาเป็นมิตร ตั้งใจฟังและใส่ใจความรู้สึกหญิงชราอย่างมาก เหตุการณ์ดำเนินไปเรื่อยๆ จนกระทั่งหญิงชราเหลือบเห็นว่า คุณตำรวจหนุ่มไม่มีเงาในกระจก เธอพลาดเสียแล้ว
แต่พญายมมิได้ทำให้เธอหวาดกลัวเลย มีแต่ยังความสบายใจแล้วสุดท้ายก็ผายมือให้เธอจับ เธอก็ยอมจับแต่โดยดี เมื่อมองลงไปที่พื้นจึงเห็นร่างของตัวเองนอนหลับตาอยู่ แล้วตำรวจหนุ่มกับหญิงชราก็พากันเดินออกไป ที่ว่าหล่อถึงตายนั้นมีอยู่จริง
แดนสนธยาตอนนี้เป็นตอนที่ 81 ได้รับการจัดอันดับความนิยมสูงเท่าๆ กับสองเรื่องแรกที่เล่าสู่กันฟัง ตอนนั้น เรดฟอร์ดอายุ 26 ปี
พล็อตเรื่อง ‘พิภพมัจจุราช’ ไม่เคยล้าสมัยอย่างใด พล็อตเรื่อง ‘แผลเก่า’ สาวบ้านนาอยากเข้าเมืองกรุงก็ไม่เคยหมดไปเช่นกัน
3 ปีถัดมา คือปี 1965 เรดฟอร์ดอายุ 29 ปี เขาเล่นหนังใหญ่เรื่องสำคัญเป็นครั้งแรกกับนาตาลี วู้ด นักแสดงสาวมีชื่อเสียงเวลานั้นซึ่งขึ้นชื่อแรกบนหน้าหนัง คริสโตเฟอร์ พลัมเมอร์ พระเอกจาก ‘มนต์รักเพลงสวรรค์’ ขึ้นชื่อสอง โรเบิร์ต เรดฟอร์ดขึ้นชื่อในสถานะผู้แสดงร่วมเท่านั้น (co-staring) หนังเรื่องนั้นคือ Inside Daisy Clover

นาตาลี วู้ด รับบท เดซี่ โคลเวอร์ เด็กกะโปโลขายของที่ระลึกริมชายหาดแห่งหนึ่ง อาศัยอยู่กับแม่เป็นโรคประสาทในบ้านเก่าๆ หลังเล็กๆ เธออัดเสียงส่งบริษัทสร้างหนังเข้าตาผู้อำนวยการสร้างยิ่งใหญ่ ซึ่งรับบทโดย คริสโตเฟอร์ พลัมเมอร์ เขาส่งรถมารับเธอถึงบ้าน แต่เดซี่ไม่สามารถทิ้งแม่ได้ หลังจากนั้นบ้านถูกเผา บริษัทสร้างหนังส่งแม่เข้าบ้านผู้สูงอายุอย่างดี เดซี่ยังเป็นผู้เยาว์ (นาตาลี วู้ดอายุ 27 ปี) จึงต้องเรียกพี่สาวที่เคยทิ้งบ้านไปกลับมาเป็นผู้จัดการส่วนตัว เธอถูกปั้นเป็นดาวดวงใหม่ของวงการหนังเพลงดังระเบิดชั่วข้ามคืน แต่ความสำเร็จต้องแลกมากับอิสรภาพ พล็อตเรื่องแบบนี้เป็นที่รู้กันดีแล้วสมัยนี้
วันหนึ่งเดซี่เหนื่อยสาหัสกับงานถ่ายหนังที่ถูกคาดหวังสูงอยู่ตลอดเวลา เธอหลบไปซ่อนตัวในห้องหนึ่งและได้พบนักแสดงชายมีชื่อเสียงของบริษัท นักแสดงชายรับบทโดย โรเบิร์ต เรดฟอร์ด เขาหน้าตาดี คุยสนุก เป็นมิตร เข้าอกเข้าใจปัญหาของเดซี่ จึงอาสาพาเดซี่ขึ้นรถเที่ยว เขาสุภาพนุ่มนวลน่าหลงใหล สองคนแต่งงานกัน หลังแต่งงานได้คืนเดียวเขาก็หายตัวไปเลย
เดซี่สิ้นท่า เสียอกเสียใจซมซานกลับกองถ่าย และล่วงรู้ว่าเรดฟอร์ดเป็นไบเซ็กช่วล เธอพยายามเอาดีกับการเล่นหนังต่อไปแต่เธอทำไม่สำเร็จ…
หนังทำรายได้ดีแต่ไม่เป็นที่ชื่นชอบของนักวิจารณ์ น่าจะเป็นเพราะบทหนังออกจะขาดๆ เกินๆ ส่วนที่ดีที่สุดของหนังคือ โรเบิร์ต เรดฟอร์ด ซึ่งรับรางวัลลูกโลกทองคำนักแสดงชายหน้าใหม่ที่น่าจับตามอง (Most Promising Newcomer – Male)
โรเบิร์ด เรดฟอร์ด เล่นหนังกับ นาตาลี วู้ด อีกครั้งในปีถัดมา โดยที่ นาตาลี วู้ด ขึ้นชื่อแรก และ โรเบิร์ต เรดฟอร์ด เป็นผู้แสดงร่วม (co – staring) เช่นเดิม เป็นปี1966 เขาอายุ 30 ปี คือหนังเรื่อง This Property is Condemned กำกับโดย ซิดนีย์ พอลแล็ก จากบทละครของ เทนเนสซี วิลเลียมส์ เป็นยุคเศรษฐกิตตกต่ำ เหตุเกิดในเมืองเล็กๆของมิสซิสซิปปี้ เรดฟอร์ดในชุดนักธุรกิจใส่สูทถือกระเป๋ากระโดดลงจากรถไฟในค่ำคืนวันหนึ่ง แล้วเดินเข้าสู่เมือง เสมือนพญายมมาถึงแล้วอย่างไรอย่างนั้น

คืนนั้นมีงานวันเกิดเจ้าของโรงแรมแห่งเดียวของเมืองซึ่งเป็นหญิงม่ายมีลูกสาว 2 คน คนเล็กต้อนรับเรดฟอร์ดอย่างใสซื่อ คนโตชื่ออัลวา สตาร์ รับบทโดย นาตาลี วู้ด เธอเป็นสาวสะพรั่งสวยสดงดงามในชุดแดงเป็นที่หมายปองของผู้ชายทั้งเมือง มีทั้งคนงานรถไฟล่ำบึ้ก คนงานรถไฟวัยละอ่อน ชายวัยกลางคนร่ำรวยที่มีภรรยาแล้ว งานวันเกิดหยุดชะงักเมื่อชายแปลกหน้าหน้าตาดีปรากฏตัว
ไม่มีใครรู้ว่าชายลึกลับโผล่มาจากไหนและมาทำไม เขาดึงความสนใจของคนทั้งเมืองโดยเฉพาะอย่างยิ่งอัลวา ซึ่งดูจะหลงลืมชายทุกคนที่เธอเคยโปรยเสน่ห์ไว้ ชายหนุ่มดูจะไม่ใส่ใจใยดีอะไร เขาสุภาพ เรียบร้อย ขอที่พัก อาหาร และเข้านอน วันรุ่งขึ้นจึงเป็นที่รู้กันว่าเขามาเมืองนี้เพื่อยุบสถานีรถไฟของเมืองและจ่ายเงินชดเชยให้แก่คนงานทุกคน บัดนี้เมืองที่ใกล้ตายจึงตายแล้ว โรงแรมที่เป็นศูนย์รวมจิตใจของเมืองมานานก็ตายทันทีเช่นกัน
อัลวาไม่ต่างอะไรกับเดซี่ โคลเวอร์ เธอพยายามไปจากเมืองที่กำลังจะตายแห่งนี้ เธอไล่จับผู้ชายทุกคนด้วยการส่งเสริมของผู้เป็นแม่ แต่เธอมิได้ตัดสินใจเลือกใครเพราะไม่มีชายคนไหนดีพอ จนกระทั่งชายหนุ่มถือกระเป๋าพูดน้อยมีสาระมากกว่าผู้ชายทั้งเมืองรวมกันปรากฏตัว อัลวาต้องจับหนุ่มหล่อคนนี้ให้ได้ แต่เธอพลาดท่าไปแต่งงานกับคนงานรถไฟล่ำบึ้กซึ่งรับบทโดย ชาร์ล บรอนสัน เสียก่อนทั้งที่เกือบจะได้ตัวชายหนุ่มอยู่แล้ว หนังชวนดูตามสไตล์ผู้กำกับ ซิดนีย์ พอลแล็ก ก่อนที่จะจบลงด้วยฝันสลายของทุกคนที่เกี่ยวข้อง
หนังไม่ทำเงิน นาตาลี วู้ดได้รับการเสนอชื่อลูกโลกทองคำแต่พลาด หนังถูกวิจารณ์ว่าตั้งใจขายโรเบิร์ต เรดฟอร์ดโดยเฉพาะ
หนังประเภทหนุ่มสาวจากบ้านนอกต้องการเข้าเมืองหลวงน่าจะมีไม่มากแล้ว เหตุเพราะบ้านนอกทั่วโลกมีขนาดเล็กลงมาก มนุษย์อาศัยอยู่ในเขตเมืองมากกว่าชนบทมานานหลายปีแล้ว ประเทศที่มีรัฐเดียวเมืองหลวงเดียวมีที่ให้หนุ่มสาวเดินทางไปหาแค่เมืองเดียวคือเมืองหลวง เมืองที่ว่ากันว่าเป็นเมืองใหญ่ตามภูมิภาคต่างๆ มิได้ใหญ่จริง เมื่อการศึกษาและหน้าที่การงานสูงเกินไปมีที่เดียวที่จะมีงานให้ทำต่อคือเมืองหลวง ต่างจากประเทศที่มีหลายรัฐจึงมีหลายเมืองหลวงให้ไปดังเช่นที่อัลวา สตาร์พยายามจะไป แต่ชีวิตจริงของเธอดูเหมือนไปไหนไม่พ้นอยู่ดี

นาตาลี วู้ด อายุน้อยกว่าโรเบิร์ต เรดฟอร์ดเพียง 2 ปี เรดฟอร์ดเกิดปี 1936 เธอเกิดปี 1938 เข้าวงการแสดงตั้งแต่อายุ 4 ขวบแล้วมีหนังเล่นสม่ำเสมอ เธอจึงผ่านการแสดงวัยเด็กโต วัยรุ่น วัยสาว จนถึงเป็นผู้ใหญ่เต็มตัว เธอได้ชื่อว่าเล่นหนัง coming of age พอๆ กับที่ชีวิตตนเองก็ coming of age ผ่านยุคทองของฮอลลีวูดมาเช่นกัน หลายคนควรรู้จักเธอจาก Rebel Without a Cause ปี 1955 และ West Side Story ปี 1961
เธอเป็นนางเอกของพระเอกหลายคนมาก่อนเรดฟอร์ด เช่น เจมส์ ดีน วอเรน เบ็ตตี้ สตีฟ แม็คควีน แฟรงค์ ซิเนตร้า โทนี่ เคอร์ติส แม้แต่จอห์น เวย์น เธอจะรับบทสมทบเป็นตัวเองในหนังของเรดฟอร์ดอีกครั้งจากเรื่อง The Candidate ปี 1972 เธอจมน้ำตายเมื่อปี 1981 ตอนอายุเพียง 43 ปีโดยไม่ทราบสาเหตุแน่ชัด เธอได้รับการเสนอชื่อรับรางวัลออสการ์และลูกโลกทองคำเป็นบางครั้งแต่ไม่เคยได้
เรดฟอร์ดให้สัมภาษณ์ว่าเขากับวู้ดเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันเสมอมา
