อาจเป็นเพลงรักสักเพลง - waymagazine.org | นิตยสาร WAY

อาจเป็นเพลงรักสักเพลง

 

พระจันทร์จากหน้าต่างชั้นเจ็ด

มุมเดียวที่ฉันเฝ้ามอง

กำลังจะถูกตึกสูงบดบัง

ฉันนั่งอยู่ตรงนี้

รอคอยเรื่องเล่าจากเธอ

ท้องฟ้ากว้างใหญ่

เต็มไปด้วยดวงดาวนับร้อยพัน

เพราะเธอคือบทกวีวรรคสุดท้ายของฉัน

 

จำได้ไหม

หนังสือเล่มนั้นเธอให้

หน้าปกรูปวาดไวโอลิน

คันชักสีแดงดอกกุหลาบ

เล็บมือทาสีเขียว

ฉันบอกเธอว่า

นี่เป็นบทเพลงของปีศาจ

ผู้บรรเลงเพลงอ่อนหวานแสนเศร้า

เธอยิ้ม​และว่าฉันช่างคิด

ดูสิ ​ คืนวันผันผ่าน

จากหน้าต่างชั้นเจ็ด

เมืองทั้งเมืองห่มคลุมด้วยฝุ่นหมอกควัน

แต่ฉันยังนั่งตรงนี้

มีชีวิตอยู่ด้วยถ้อยคำ

และรอคอย

 

โปรดเก็บดวงตาฉันไว้

ในทุกทุกที่ที่เธอไป

ให้ฉันได้มองเห็นโลกอย่างเธอ

เพราะเธอคือบทกวีบทสุดท้ายของฉัน

เธอคือบทกวีบทสุดท้ายของฉัน

 

สิรินทร์

 

สนับสนุนวรรณกรรมไทย โดย

สมาคมผู้จัดพิมพ์และผู้จำหน่ายหนังสือแห่งประเทศไทย
สำนักพิมพ์แสงดาว

 

tagged    

Author

WAY of WORDS
โครงการเปิดรับต้นฉบับเรื่องสั้นและบทกวี ไม่จำกัดความยาวและเรื่องที่อยากเล่า ต้นฉบับทั้งเรื่องสั้นและบทกวี ถูกอ่านและพิจารณาโดยคณะบรรณาธิการสายแข็ง ก่อนเผยแพร่ทาง waymagazine.org