เพราะความสงสาร จึงสร้างความเป็นอื่น

เสาวลักษณ์ ทองก๊วย เป็นนักสิทธิคนพิการ แต่เธอมักบอกอยู่เสมอว่า งานของเธอไม่ใช่การต่อสู้เพื่อสิทธิคนพิการ สิ่งที่เธอทำอยู่นี้คือ เรื่องนโยบายสาธารณะ (public policy) ทั้งสิ้น

ThisAble Talk: ความพิการปราศจากน้ำตา

ThisAble Talk งาน 'ทอล์ก' ถึงประเด็นคนพิการ ที่เก๋ ไม่ดราม่า ไม่หม่นเศร้า หากมีพลังกินหัวใจที่สุดตอนนี้

สิทธิเลือกตั้งของคนที่ถูกลืม

ใช่หรือไม่ว่า เมืองไทยยังคงกักขังมายาคติที่มีต่อคนพิการไว้ภายใต้ ‘วัฒนธรรมความสงสาร’ ที่มองผู้พิการเป็นเพียงบุคคลผู้ไร้ความสามารถ ซึ่งไม่เพียงจะลดทอนศักดิ์ศรี แต่ยังลดคุณค่าความเป็นมนุษย์ จนถึงการกีดกันออกจากกระบวนการมีส่วนร่วมทางการเมือง

ออกไปในตู้เสื้อผ้า

บทสนทนาทั้งหมด มาจากความตื่นตะลึงอันแสนตื้นเขินของผู้สัมภาษณ์ เราสงสัยว่าเธอเดินทางไปช็อปปิ้งอย่างไร ทำไมจึงเข้าถึง สนุก และตามเทรนด์แฟชั่นทันราวกับมีเวลาไปเลือกและอัพเดทในถิ่นขายเสื้อผ้าฮิปๆ แบบนี้ เมื่อรวมกับภาพลักษณ์ของผู้พิการส่วนใหญ่ ที่มักจะแต่งตัวสุภาพ ไม่สมัยนิยม หรือให้ภาพที่ชวนคิดว่าผู้พิการ ไม่เท่ากับ ‘ความแฟชั่นเนเบิล’ เลย