WAY 75 ‘Oh Shit!’

 

 

 

CoverWAY75

 

 

Main Way

WAY 75 ฉบับ ‘คืนความสุข’ ว่าด้วยเรื่องราวการปลดทุกข์และกระบวนการสร้างสุขตามวิถีของมนุษย์ปุถุชน เริ่มตั้งแต่ปากท้องไปจนถึงคอห่าน สัมผัสกับความน่ารักน่าชังทั้งน้ำทั้งเนื้อ ทั้งกลิ่น สี และเมือกมูกของ ‘อุจจาระ’ ที่เป็นเหมือนเพื่อนสนิทที่แวะมาทักทายเราทุกเช้าค่ำ แล้วเหตุไฉนเราถึงต้องทำหมางเมินกันด้วยล่ะ ในเมื่อเราทุกคนต่างก็มีกันและกัน

 

 

 

InterviewWay75-1

ภาพ: อนุช ยนตมุติ

 

Interview

ปากท้องของประชาชนสำคัญเหนือสิ่งอื่นใด จบจากเรื่อง ‘ขี้’ ก็มาเรื่อง ‘กิน’ กันต่อ

ฉบับนี้คุยกับผู้เชี่ยวชาญด้านอาหารและการกิน แก้วตา ธัมอิน พาเราไปรู้จักอาหารรสชาติแปลกใหม่ที่เธอได้ร่วมแบ่งปันประสบการณ์ไว้ในเว็บไซต์ Food4Change ของเครือข่ายกินเปลี่ยนโลก

ในวันที่โลกกำลังจะเข้าสู่วิกฤติอาหาร บางทีการกินอาจเป็นอีกหนึ่งหนทางที่จะช่วยเปลี่ยนแปลงโลกได้

ยกเว้นอาหารฟาสต์ฟู้ด ‘ต้องห้าม’ บางอย่าง อย่าเผลอไปนั่งกินในที่สาธารณะเชียว

 

 

 

SubWay75

ภาพ: เมืองไทย จิรวงศ์นิรันดร

 

Sub-Way

กว่าจะเป็นทองรูปพรรณล้ำค่าที่ผู้คนสวมใส่ประดับบารมี เบื้องหลังต้องแลกมาด้วยความทุกข์ทรมานและความเจ็บป่วยของชุมชนรอบเหมือง

กรณีข้อพิพาทที่เหมืองแร่ทองคำภูทับฟ้า อำเภอวังสะพุง จังหวัดเลย และเหมืองแร่ทองคำชาตรี อำเภอทับคล้อ จังหวัดพิจิตร ก่อให้เกิดคำถามซ้ำแล้วซ้ำเล่าถึงกระบวนการพัฒนาที่มักสวนทางกับวิถีชุมชนอย่างคนละขั้วมาโดยตลอด สถานการณ์วันนี้ไปไกลถึงขั้นชาวบ้านจำต้องพากันอพยพหนีตาย จนเกือบจะกลายเป็นหมู่บ้านร้าง

แผ่นดินนี้เป็นของใครกัน? – เป็นคำถามใหญ่ที่ไม่เคยได้รับคำตอบ

 

 

 

อภิรดา มีเดชWAY 75 ‘Oh Shit!’

Related Posts

บทเรียนมินามาตะถึงเหมืองแร่เมืองเลย…แท้แล้วเราอาจไม่เคยก้าวข้ามยุค 1.0

ฟัง ‘ข้อเท็จและความจริง: เหมืองทองคำ จังหวัดเลย’ ที่จะเผยข้อมูลการปนเปื้อนโลหะหนักในพื้นที่ 6 หมู่บ้าน พร้อมฟังเรื่องเล่าจาก ‘มินามาตะ’ ที่เคยประสบชะตากรรมคล้ายคลึงกัน

ISDS กลไกฟ้องรัฐเพื่อตีหัวประชาชน

ISDS หรือ กลไกระงับข้อพิพาทระหว่างรัฐและเอกชน คือเครื่องมือที่ทำให้บริษัทเอกชนสามารถต่อสู้กับรัฐได้ แต่หลายกรณีที่การตัดสินใจของรัฐเป็นไปเพื่อปกป้องประชาชน บรรดาบริษัทเอกชนก็ใช้ ISDS เป็นเครื่องมือเข้ามาล้วงผลประโยชน์ ซึ่งไม่ต่างจากการเข้ามาตีหัวประชาชนโดยมีกฎหมายรองรับ

การเมืองเรื่องสิ่งแวดล้อม

‘การพัฒนา’ กับ ‘การอนุรักษ์’ ยังคงเป็นสองสิ่งที่สวนทางกันเสมอ เพราะในสายตาของผู้กุมอำนาจรัฐยังคงมองประชาชน ภาคประชาสังคม หรือ NGO เป็นแค่แมวเชื่องๆ หากใครคิดขัดขวางกระด้างกระเดื่องก็ถูกตราหน้าเป็นจระเข้ขวางคลอง ฉุดรั้งการพัฒนาประเทศ บทสนทนานี้จะเผยให้เห็นโฉมหน้าของผู้อยู่เบื้องหลังว่า ใครกันแน่ที่เป็นภัยต่อความมั่นคงของชาติตัวจริง