WAY to READ: เงาของคุณ เงาของเมฆ

…ฉันจะเขียนถึงสิ่งไม่มีชื่อเรียก
โดยจะคัดสรรถ้อยคำจากแห่งหนไหน

ฉันจึงเขียนถึงสิ่งต่างต่าง
ระหว่างกลางของสิ่งที่ไม่มีความหมาย

เต้นรำรอบรอบสรรพสิ่ง
ซึ่งไม่อาจบรรยายออกมาได้

ความรู้สึกซึ่งคล้ายคลึง
กับบางสิ่งที่ระอุอยู่ภายใน

เราจะพบกัน
ในความสัมพันธ์ที่ไม่ต้องการความเข้าใจ…

– หน้า 13

 

ถึง…คุณ

ผมเพิ่งอ่านหนังสือเล่มหนึ่งจบลงไป เป็นหนังสือเล่มบางๆ ที่ชื่อ เงาของเมฆ เขียนโดย มหาสมุทร เลิศฯ ซึ่งแน่นอนว่าเป็นนามปากกา ผมพอจะรู้ว่านามปากกานั้นเป็นอีกรูปเงาหนึ่งของนักเขียนที่มีอาชีพเป็นเภสัชกรอยู่บนเกาะโอบรอบด้วยมหาสมุทร คงเพราะเหตุนั้น จึงกลายเป็นนามปากกาของเขา

ผมชอบความคิดของคำว่า ‘รูปเงา’ นะ คำคำนี้ประกอบขึ้นจากคำสองคำที่มีความหมายในตัวมันเอง ต่างดำรงอยู่อย่างเอกเทศ ต่างต้องมีซึ่งกันและกัน

เมื่อมีรูปก็ต้องปรากฏซึ่งร่องรอยของเงา
เงาจะไม่ปรากฏ หากปราศจากการขึ้นรูป

เราสองคนก็เหมือนกัน
ความรักก็เหมือนกัน

และนั่นเป็นสิ่งที่ปรากฏใน เงาของเมฆ มหาสมุทร เลิศฯ จัดลักษณะงานเล่มนี้ของเขาไว้ด้วยนิยาม ‘Fiction And Poetry’

‘นิยายและบทกวี’

ทว่าเมื่อหนังสือไปถึงมือคุณ และคุณได้อ่าน คุณจะเห็นว่าการขึ้นรูปของหนังสือเล่มนี้ไม่ได้ประกอบด้วยรูปแบบนิยายอย่างที่คุ้นเคย แต่เป็นการขึ้นรูปรอยด้วยจดหมายของผู้ชายคนหนึ่ง ผู้หญิงอีกคน ที่ถูกคั่นกลางด้วยบทกวี ซึ่งเราอาจจำเป็นต้องอ่านมากกว่าหนึ่งครั้งเพื่อจำแนกเสียงที่แตกต่างระหว่างผู้ชายและผู้หญิง

เราอาจมองเรื่องนี้เป็นได้ทั้งความพลั้งเผลอของคนเขียนและเป็นความจงใจที่ไม่ต้องการให้เสียงที่ปรากฏในบทกวีระบุเพศ

ทำไม? ผมไม่กล้าเดาใจ มหาสมุทร เลิศฯ แต่ผมเชื่อว่าเป็นประการหลัง หากคุณอ่านไปจนถึงช่วงท้ายๆ คุณจะเข้าใจ

ความรักเป็นสิ่งที่เปลี่ยนรูป เปลี่ยนแปลงไปตามสภาวการณ์ และฤดูกาลที่ผันแปร

ผมยังจำประโยคที่คุณเคยกล่าวไว้ได้ “ฉันรักแค่ในตอนนี้ พรุ่งนี้เป็นเรื่องของพรุ่งนี้ และฉันอาจไม่ได้รักคุณ”

ผมชอบที่ มหาสมุทร เลิศฯ เขียนไว้ในหนังสือว่า

ไม่มีใครอยากแสดงความอ่อนแอต่อหน้าคนรักของตัวเอง แต่เราทุกคนก็อ่อนแอกันทั้งนั้น…

– หน้า 96

 

ผมแสดงความอ่อนแอให้คุณเห็นบ่อยๆ ซึ่งมันเป็นเรื่องไม่ดี แต่การให้คำสัญญาว่าความอ่อนแอนั้นจะไม่ปรากฏขึ้นอีก ผมก็ไม่กล้าเดาปรากฏการณ์ของเมฆนัก

แดดฤดูร้อนยามสาย พอใกล้ผ่านครึ่งวันก็จะร้อนแทบแผดเผา บางทีตอนเย็นฝนอาจจะตก เพราะเมฆนั้นกักเก็บความเศร้าตลอดทั้งวันมามากพอแล้ว

…คุณชอบฤดูฝน แต่ฉันหลงรักฤดูร้อน เย็นนี้เราจะไม่เห็นเงาของเมฆ และฉันจะมองไม่เห็นคุณ…

– หน้า 124

 

‘เราจะมองไม่เห็นกัน’


เงาของเมฆ
มหาสมุทร เลิศฯ
สำนักพิมพ์ เม่นวรรณกรรม

Author

นิธิ นิธิวีรกุล
เส้นทางงานเขียนสวนทางกับขนบทั่วไป ผลิตงานวรรณกรรมตั้งแต่เรียนชั้นมัธยม มีผลงานรวมเรื่องสั้นและนวนิยายหลายเล่ม ก่อนพาตนเองข้ามพรมแดนมาสู่งานจับประเด็น เรียบเรียง รายงานสถานการณ์ทางความรู้และข้อเท็จจริงในสนามออนไลน์ เป็นหนึ่งในกองบรรณาธิการที่สาธิตให้เห็นว่า ข้ออ้างรออารมณ์ในการทำงานเป็นสิ่งงมงาย

เราใช้คุกกี้เพื่อพัฒนาประสิทธิภาพ และประสบการณ์ที่ดีในการใช้เว็บไซต์ของคุณ โดยการเข้าใช้งานเว็บไซต์นี้ถือว่าท่านได้อนุญาตให้เราใช้คุกกี้ตาม นโยบายความเป็นส่วนตัว

Privacy Preferences

คุณสามารถเลือกการตั้งค่าคุกกี้โดยเปิด/ปิด คุกกี้ในแต่ละประเภทได้ตามความต้องการ ยกเว้น คุกกี้ที่จำเป็น

ยอมรับทั้งหมด
Manage Consent Preferences
  • Always Active

บันทึกการตั้งค่า