จากนักเก็ตไก่ถึงเนื้อบดอาบยาพิษ

nugget-1

 

กระแสตีแผ่ความจริงในนักเก็ตไก่ยังแรงไม่เลิก ล่าสุดข้อมูลจากทีมวิจัยมหาวิทยาลัยมิสซิสซิปปีระบุ นักเก็ตไก่ เมนูยอดนิยมของคุณหนูจากเชนฟาสต์ฟู้ดดัง 2 ราย มีปริมาณเนื้ออกไก่เป็นส่วนประกอบน้อยกว่าร้อยละ 50 โดยผลตรวจสอบนี้ตีพิมพ์เผยแพร่ในวารสาร American Journal of Medicine  กลางเดือนกันยายนที่ผ่านมา

ความจริงดังกล่าวไม่ใช่เรื่องใหม่ เพราะที่มาของส่วนผสมก่อนจะมาเป็นนักเก็ตและเนื้อบด เคยออกฉาย (และยังมีให้รับชมทางเว็บไซต์ยูทูบ) ในรายการของเชฟเซเล็บชื่อดังชาวอังกฤษ เจมี โอลิเวอร์ ที่ออกมาให้ข้อมูลชวนผวาแก่ผู้บริโภคที่นิยมอาหารเหล่านี้ตั้งแต่กลางปี 2011

ข้อมูลจากรายการชี้ให้เห็นว่า ชิ้นส่วนไก่ที่ได้รับเลือกให้มาผสมเป็นนักเก็ต ส่วนใหญ่คือส่วนที่ ‘เหลือ’ จากการชำแหละแยกชิ้นส่วน อก น่อง ปีก ขา และสารพัดอวัยวะไก่ไปแล้วนั่นเอง

นอกจากกรณีความน่าเคลือบแคลงในนักเก็ตไก่แล้ว วัตถุดิบที่ไม่สามารถรอดพ้นจากการตีแผ่ในรายการของเชฟเจมี รวมทั้งรายงานพิเศษรางวัลพูลิตเซอร์ของ ไมเคิล มอสส์ ใน New York Times เมื่อปลายปี 2009 ไปได้ก็คือ เนื้อบดละเอียดแบบ Pink Slime ในที่นี้คือเนื้อบดที่มีการเติมส่วนผสมอย่างอื่นนอกจากเนื้อล้วนๆ เข้าไปจนถือเป็นอาหารที่ผ่านกระบวนการ (Processed Food) นิยมใช้เป็นวัตถุดิบในแฮมเบอร์เกอร์

 

pink-slime-2

 

โดยพบว่าเนื้อบดจะมีการผสมส่วนที่เป็น Pink Slime เข้าไปร้อยละ 70 ส่วนใหญ่เป็นเนื้อส่วนที่เหลือจากการชำแหละขาย ซึ่งปกติจะถูกส่งไปผลิตอาหารสัตว์ อาทิ เนื้อบริเวณท้องที่มีสัดส่วนเนื้อค่อนข้างน้อยและไขมันสูงเกินไปสำหรับการบริโภคในคน

ที่สำคัญคือ พบว่ามีการเติมสารแอมโมเนียลงในเนื้อบดเพื่อกำจัดเชื้อแบคทีเรียต้นเหตุของอาหารเป็นพิษอย่าง อี. โคไล และซัลโมเนลลา แต่ก็ยังมีรายงานจากกระทรวงเกษตรของสหรัฐ (United States Department of Agriculture: USDA) พบการปนเปื้อนของเชื้อแบคทีเรียต่างๆ ในเนื้อบดอย่างต่อเนื่อง ระหว่างปี 2005-2009 พบเนื้อบดปนเปื้อนเชื้อ อี.โคไล 3 รายการ และพบเนื้อบดปนเปื้อนเชื้อซัลโมเนลลา 48 รายการ

ปี 2012 โรงเรียนในสหรัฐต่างออกมาประกาศเลิกใช้เนื้อบดในเมนูอาหารของโรงเรียน แต่ข่าวร้ายสำหรับนักเรียนที่จะเปิดเทอมใหม่ในปีการศึกษา 2013-2014 ก็คือ โรงเรียนมัธยมใน 4 รัฐ ได้แก่ รัฐอิลลินอยส์ เพนน์ซิลเวเนีย เวอร์จิเนีย และเท็กซัส มีนโยบายรัดเข็มขัด ด้วยการปรับลดงบประมาณด้านอาหารกลางวันลงและหันกลับมาใช้เนื้อบดแบบ Pink Slime เนื่องจากต้นทุนที่ย่อมเยากว่าเนื้อบดทั่วไปราวร้อยละ 3

 

เรียบเรียงจาก: politico.com

nytimes.com

ibtimes.com

สนับสนุนโดย

อภิรดา มีเดชจากนักเก็ตไก่ถึงเนื้อบดอาบยาพิษ

Related Posts

ปอกเปลือกมายา ‘ผลิตภัณฑ์สุขภาพ’ หลอกลวง

ปรากฏการณ์ ‘เมจิกสกิน’ ที่มียอดผู้เสียหายเกือบ 1,000 ราย กับมูลค่าความเสียหายเกือบ 300 ล้านบาท และเหล่าดารานักแสดงที่มีส่วนพัวพันร่วม 60 ชีวิต คือบทสะท้อนของยุค ‘มายาโฆษณาบันเทิง’ และเป็นเหมือนเม็ดสิวที่กำลังอักเสบ

ถึงทีของ ‘เล้งต้มแซบ’

อาจเรียกได้เต็มปากว่า 'เล้งต้มแซบ' คืออาหารประดิษฐ์ใหม่ที่เกิดไล่หลังแกงส้มชะอมไข่ ก๋วยเตี๋ยวไก่มะระ และซุปเปอร์ขาไก่ มีรสชาติจัดจ้านในทุกมิติ ราคาของน้ำต้มกระดูกข้นๆ หนักเครื่องจัดอยู่ในระดับแพง เมื่อเทียบกับการนำวัสดุ (เกือบ) เหลือใช้มาทำเป็นอาหารใหม่อีกจานหนึ่ง

เรื่องของมะม่วงหาวมะนาวโห่

'มะม่วงหาวมะนาวโห่' แพร่หลายขึ้นชั้นเป็นผลไม้เพื่อสุขภาพ แต่ก็ยังมีความสับสนจนทุกวันนี้ว่ามันคือ 'มะม่วงหาวมะนาวโห่' เหมือนที่ปรากฏในเรื่อง 'พระรถ-เมรี' หรือเป็นสองชนิด 'มะม่วงหาว' และ 'มะนาวโห่' ยังมีพืชผักอีกหลายอย่างที่หน้าตาเหมือนกันแต่ต่างชื่อเรียกจนชวนสับสนแท้ๆ