WAY to READ: เงาของคุณ เงาของเมฆ

‘นิยายและบทกวี’ คือนิยามและสิ่งที่เป็นใน 'เงาของเมฆ' วรรณกรรมเล่มหลังสุดที่ผ่านตา นิธิ นิธิวีรกุล ในวันที่อากาศอบอ้าวอวลด้วยไอฝน ความเปลี่ยนแปลงทั้งหลายพัดพานิธิวูบไหวไปจากจุดที่เขายืนอยู่อย่างน้อยก็ชั่วขณะหนึ่ง

WAY to READ: อย่าคิดถึง ‘คนที่คุณก็รู้ว่าใคร’ อย่าคิดถึงช้าง!

'คนที่คุณก็รู้ว่าใคร' เป็นหนึ่งในถ้อยคำที่ นิธิ นิธิวีรกุล ใช้เพื่อเปิดการอ่าน 'อย่าคิดถึงช้าง!' หนังสือที่ว่าด้วยการต่อสู้เชิงวาทกรรม การทลายกรอบและการติดกับดัก 'ชุดความคิด' ของทั้งฝ่ายก้าวหน้าและฝ่ายอนุรักษนิยม ว่าการเอาแนวทางของตัวเองไปใส่ฝ่ายตรงข้ามนั้นไม่ได้ช่วยอะไร

WAY to READ: สมุดบันทึกจากคุกของกรัมชี่

สัปดาห์นี้ นิธิ นิธิวีรกุล หยิบ 'บทสำรวจความความคิดทางการเมืองของ อันโตนิโอ กรัมชี่' นักทฤษฎีการเมือง มาอธิบายโครงสร้างทางสังคม ชนชั้น และลำดับอำนาจ ภาพนี้ทาบทับกับสองเหตุการณ์ร่วมสมัยในไทย คือกรณีเสือดำ และบ้านพักผู้พิพากษาเชิงดอยสุเทพ

WAY to READ: รบเถิดอรชุน

นิธิ นิธิวีรกุล เปิดเผยเนื้อหาและข้อมูลอันแยบยลของหนังสือเล่มหนา 'America First: รบเถิดอรชุน' ที่บอกเล่าเรื่องราวของสองคนผ่านประเด็นคำถามสำคัญ โลกควรจะมี 'สงครามเพื่อหยุดยั้งสงครามทั้งปวง' หรือไม่ โดยมีฉากหลังเป็นสงครามโลกครั้งที่ 1 ไปจนถึงการฝักใฝ่แนวคิดนาซี

WAY to READ: สมิงสำแดง การร่ายรำของหงส์ขาวในร่างเสือสาว

'สมิงสำแดง' วรรณกรรมอินโดนีเซียที่ นิธิ นิธิวีรกุล หยิบมาเป็นเครื่องมือนำทางย้อนไปสู่ประวัติศาสตร์ยุคล่าอาณานิคม สงคราม และการได้รับเอกราช โดยส่วนประกอบคือ มหากาพย์มหาภารตะ ที่ถูกนำไปผสมผสานในตัวละครของ 'สมิงสำแดง'

WAY to READ: การทวงถามถึงการดำรงอยู่ของอนุสาวรีย์

'อนุสาวรีย์' วรรณกรรมเล่าล่าสุดของ วิภาส ศรีทอง ทำให้ นิธิ นิธิวีรกุล เห็นว่า ภายใต้ความเรียบและตรงไปตรงมา ไม่ซับซ้อน มีข้อความสำคัญซ่อนคำถามต่อสิ่งที่เห็นจนชินตาไว้ในเรื่องราวของอนุสาวรีย์

WAY to READ: ติดอยู่ระหว่างการเดินทาง

"สภาวะติดจ้อง ติดขัดอยู่ในสถานการณ์ และความรู้สึกบางอย่างเหมือนๆ กัน" คือประโยคที่ นิธิ นิธิวีรกุล นิยามถึงความรู้สึกที่ถ่ายทอดจากตัวหนังสือ 'ติดอยู่ระหว่างการเดินทาง' โดย อุทิศ เหมะมูล

WAY to READ: ‘จดหมายจากเมืองไทย’ กระจกส่องชาวบางกอกจากมุมมองคนจีนแผ่นดินใหญ่

'จดหมายจากเมืองไทย' ครั้งหนึ่งเคยเป็นหนังสืออ่านนอกเวลาในชั้นมัธยม ว่าด้วยเรื่องราวของคนจีนแผ่นดินใหญ่ที่อพยพมาหาชีวิตที่ดีกว่าในไทย แต่ราวกับนกไม่เห็นฟ้า เขาเล่าเรื่องราวผ่านสายตาคนนอกไว้ในจดหมายที่เขียนส่งไปถึงแม่ที่จีนแผ่นดินใหญ่