บทกวี

 

เหมือนเสียงใครสักคน!
เพรียกหาจากที่แสนไกลสักแห่ง
ทุ่งดอกไม้ไร้คนรู้จัก
ทะเลสาบไร้ผู้เยี่ยมเยือน
ขุนเขาไร้ชื่อ
แม่น้ำไร้นาม
และมหาสมุทรแห่งความเป็นนิรันดร์

 

เสียงนั้นหม่นเศร้าอยู่ในมวลเมฆอันหนักอึ้ง
ฉ่ำชื่นกลางหยาดฝนโปรยปราย
ให้ความหวังกลางประกายของหยดน้ำค้าง
รื่นเริงผ่านการผลิบานของดอกไม้
อบอุ่นในแสงทองของตะวันยามเช้า
อ่อนโยนในหวานละมุนของแสงจันทร์ยามค่ำคืน
และหนาวเหน็บในสายลมแห่งความโดดเดี่ยวเดียวดาย

 

ยิ่งฉันเดินทางไกลมากเพียงใด
ใครสักคน ยิ่งเปล่งเสียงเพรียกหาฉันดังขึ้นเพียงนั้น
เสียงนั้นขับขานความงาม
เสียงนั้นขับขานความรัก
เสียงนั้นขับขานชีวิต
เสียงนั้นขับขานความตาย
และเสียงนั้นเดินทางสู่ดวงใจฉัน
ผ่าน “บทกวี”

 

แม่น้ำ เรลลี่

 

 

สนับสนุนวรรณกรรมไทย โดย

สมาคมผู้จัดพิมพ์และผู้จำหน่ายหนังสือแห่งประเทศไทย
สมาคมผู้จัดพิมพ์และผู้จำหน่ายหนังสือแห่งประเทศไทย
สำนักพิมพ์แสงดาว
สำนักพิมพ์แสงดาว

 

Author

WAY of WORDS
โครงการเปิดรับต้นฉบับเรื่องสั้นและบทกวี ไม่จำกัดความยาวและเรื่องที่อยากเล่า ต้นฉบับทั้งเรื่องสั้นและบทกวี ถูกอ่านและพิจารณาโดยคณะบรรณาธิการสายแข็ง ก่อนเผยแพร่ทาง waymagazine.org

เราใช้คุกกี้เพื่อพัฒนาประสิทธิภาพ และประสบการณ์ที่ดีในการใช้เว็บไซต์ของคุณ โดยการเข้าใช้งานเว็บไซต์นี้ถือว่าท่านได้อนุญาตให้เราใช้คุกกี้ตาม นโยบายความเป็นส่วนตัว

Privacy Preferences

คุณสามารถเลือกการตั้งค่าคุกกี้โดยเปิด/ปิด คุกกี้ในแต่ละประเภทได้ตามความต้องการ ยกเว้น คุกกี้ที่จำเป็น

ยอมรับทั้งหมด
Manage Consent Preferences
  • Always Active

บันทึกการตั้งค่า
Send this to a friend