พัดโปร่งเบาเข้ามาสู่ผ้าม่าน - waymagazine.org | นิตยสาร WAY

พัดโปร่งเบาเข้ามาสู่ผ้าม่าน

 

เราเลยผ่าน
ภาพแผ่วหวานพลัดพรูมาทางหน้าต่าง
อา…ช่างมีชีวิตทุกทิศทาง
ความกว้างขวางปรากฏอยู่ ณ ครู่นั้น
หวนกลับไป อีกไม่นาน
ลมต้านทานจากต้นทางอย่างมุ่งมั่น
เราก้าวช้าเกินไป-ไกลเกินทัน
นั่น…หลังการทอดถอนใจเราได้ยิน

เป็นทุ่งราบเป็นภาพเก่า
ขอบสันเขาและชายป่า
เป็นดวงแดดอันเจิดจ้า
เป็นเวลาการนัดหมาย
เป็นทิวสนบนภูเขา
ธารสายเก่ามิกลับกลาย
ปีบสดหอมยังโชยชาย
คล้ายคำพรอันอ่อนหวาน
เป็นเมฆก้อนและคันรถ
เป็นทั้งหมดที่ยาวนาน
เป็นสวนน้อยอันชื่นบาน
เป็นสัญญาณการนัดหมาย

ลมหยิบยื่นคืนกลับมา
อย่างแช่มช้าความพลัดพรูคงรู้สิ้น
เพลงนัดหมายเมื่อส่งผ่านการโบกบิน
ช่างหลั่งรินเสียอย่างยิ่งเรานิ่งฟัง
ช่างเปี่ยมหวังกระทั่งว่า
ภาวนาทั้งหมดสดสะพรั่ง
ขอบคุณการพบกันหมื่นพันครั้ง
เราทรุดนั่งและส่งมอบคำขอบคุณ
ช่างเปี่ยมหวัง…

 

ยอดฉัตร บุพศิริ

 

สนับสนุนวรรณกรรมไทย โดย

สมาคมผู้จัดพิมพ์และผู้จำหน่ายหนังสือแห่งประเทศไทย
สำนักพิมพ์แสงดาว

 

tagged    

Author

WAY of WORDS
โครงการเปิดรับต้นฉบับเรื่องสั้นและบทกวี ไม่จำกัดความยาวและเรื่องที่อยากเล่า ต้นฉบับทั้งเรื่องสั้นและบทกวี ถูกอ่านและพิจารณาโดยคณะบรรณาธิการสายแข็ง ก่อนเผยแพร่ทาง waymagazine.org