ตึกฝรั่งหลังสถานีรถไฟ

ตุหรัดตุเหร่ไปตามถนนสายเปล่าเปลี่ยว

ลัดตรอกซอยซอมซ่อหลังสถานีรถไฟคลาคล่ำฝูงคน

กลางคืนกำลังคืบคลานเข้ามา

แสงไฟนีออนเจิดจ้าป้ายหน้าร้านระบุนามจักรพรรดินีโบราณ

สบตาครุ่นคำนึงบางอย่าง

สถาปัตยกรรมหรูหราแห่งตึกเก่ารูปทรงฝรั่ง

ยืนตระหง่านมาแต่ครั้งก่อนเปลี่ยนแปลงการปกครอง

อาจจะเคยเป็นสถานพำนักกลุ่มชนสูงส่ง

อาจจะเคยเป็นที่ชุมนุมผู้ถือบรรดาศักดิ์

อาจจะเคยเป็นสโมสรชาวต่างประเทศ

อาจจะมิเคยอ้าแขนต้อนรับประชาสามัญ

กาลเวลาเกินกว่าเจ็ดรอบในระบอบประกาศก้องความเท่าเทียม

คราบตะไคร่เขียวเขรอะยึดครองพื้นผนังสีถลอก

ร่องรอยทรุดโทรมแผ่ทั่วตัวตึกทอดเงาทาบบาทวิถีเงียบงัน

อวลอายกรายกลิ่นโลกีย์กามสุข

ระคนสาบเหงื่อไคลพ่อค้าลาบน้ำตกรสแซ่บแวะจอดพักรถเข็น

กลายเป็นแหล่งระบายแรงปรารถนาเพศรสสำหรับบุรุษกลัดมัน

กลายเป็นสำนักงานหญิงขายร่างจากต่างจังหวัด

กลายเป็นจุดสนใจของนักลั่นชัตเตอร์กล้องฟิล์มราคาหลายหมื่น

กลายเป็นกรณีศึกษาให้นักเรียกร้องสิทธิทางสังคมเอ่ยพาดพิงซ้ำบ่อย

กลายเป็นข้อสันนิษฐานชวนขบคิดของนักเรียนประวัติศาสตร์

กลายเป็นอารมณ์สะเทือนใจของนักเขียนบทกวีไส้แห้งคนหนึ่ง!

 

’สิตุส ศรีเชียงราก

 

สนับสนุนวรรณกรรมไทย โดย

สมาคมผู้จัดพิมพ์และผู้จำหน่ายหนังสือแห่งประเทศไทย
สมาคมผู้จัดพิมพ์และผู้จำหน่ายหนังสือแห่งประเทศไทย
สำนักพิมพ์แสงดาว
สำนักพิมพ์แสงดาว

 

Author

WAY of WORDS
โครงการเปิดรับต้นฉบับเรื่องสั้นและบทกวี ไม่จำกัดความยาวและเรื่องที่อยากเล่า ต้นฉบับทั้งเรื่องสั้นและบทกวี ถูกอ่านและพิจารณาโดยคณะบรรณาธิการสายแข็ง ก่อนเผยแพร่ทาง waymagazine.org

เราใช้คุกกี้เพื่อพัฒนาประสิทธิภาพ และประสบการณ์ที่ดีในการใช้เว็บไซต์ของคุณ โดยการเข้าใช้งานเว็บไซต์นี้ถือว่าท่านได้อนุญาตให้เราใช้คุกกี้ตาม นโยบายความเป็นส่วนตัว

Privacy Preferences

คุณสามารถเลือกการตั้งค่าคุกกี้โดยเปิด/ปิด คุกกี้ในแต่ละประเภทได้ตามความต้องการ ยกเว้น คุกกี้ที่จำเป็น

ยอมรับทั้งหมด
Manage Consent Preferences
  • Always Active

บันทึกการตั้งค่า
Send this to a friend