เธอคือกุหลาบของฉัน

พวกนกอพยพกันแล้ว แต่ฉันยังอยู่ที่นี่
ใบยางเปลี่ยนเป็นสีแดง ในอีกไม่ช้า​ ภูเขาจะถูกปัดบรัชออนบนแก้ม
ก่อนที่มือของฤดูร้อนจะลูบลงอย่างแห้งผาก​ เปลี่ยนมันเป็นสีน้ำตาล
ใบไม้สีเขียวจะพากันลงไปซ่อนอยู่ตามข้อ ลงไปในราก
หลบอยู่ใต้ผืนดินอันชื้นฉ่ำ

 

นกนั้นมีปีกคู่หนึ่ง​ พร้อมกระดูกกลวงเบา
ความอดทนหล่อร่างกายของฉันจนหนัก
ฉันจำศีลอยู่บนผืนดิน ก้าวสั้นๆ​ ย่ำภาวนาถึงเธอ
อีกไม่นาน​ เด็กๆ​ จะชักขบวนว่าวขึ้นสู่ท้องฟ้า
ลมที่เต็มด้วยเสียงใบไม้แห้งกรอบแกรบ โชยชื่นกระซิบพร่า
จะโหมกระพือ ฟาดพายุลงมา

 

เมื่อฤดูร้อนสุกงอมด้วยดวงอาทิตย์ ภูเขาก็ลุกไหม้
พวกที่มีปีกจะบินหนีไปไกล
แต่ฉันจะยังย่ำอยู่ ภาวนาเงียบๆ​ ภายใต้ผืนหม่นควันหมอก
พวกชาวนายั้งรอ ชาวไร่บนภูจะรั้งรอ
ซังข้าว​ยังไม่ถูกเผาเป็นเถ้า
หญ้าคาที่แหลม​สูง รากของมันตวัดงอกออกเป็นกรงเล็บเหนียวๆ
จะถูกยาพิษราดซึม ตายดับลงชั่วขณะ

 

ถนนที่เงียบเชียบและสะอาดไกลโพ้นของเธอ ลอยหายไปในชนบท
วันใหม่ๆ​ ที่หอบกลิ่นไอทะเลมาทุกเช้า
เหยี่ยวบางตัวจะบินไปถึงที่นั่น
ฝูงปลาจะลอยรื่นตามกระแสน้ำอุ่น
เรือเดินสมุทรบางลำจะจอดเทียบท่ายังเมืองของเธอ
แต่ฉันจะยังเดินย่ำอยู่
ในสวนเล็กๆ ที่เธอคือกุหลาบของฉัน

 

ในสวนแห่งความคิดคะนึง…
ฉันคือกุหลาบของเธอ
เธอคือกุหลาบของฉัน

รวิวาร

 

สนับสนุนวรรณกรรมไทย โดย

สมาคมผู้จัดพิมพ์และผู้จำหน่ายหนังสือแห่งประเทศไทย
สมาคมผู้จัดพิมพ์และผู้จำหน่ายหนังสือแห่งประเทศไทย
สำนักพิมพ์แสงดาว
สำนักพิมพ์แสงดาว

Author

WAY of WORDS
โครงการเปิดรับต้นฉบับเรื่องสั้นและบทกวี ไม่จำกัดความยาวและเรื่องที่อยากเล่า ต้นฉบับทั้งเรื่องสั้นและบทกวี ถูกอ่านและพิจารณาโดยคณะบรรณาธิการสายแข็ง ก่อนเผยแพร่ทาง waymagazine.org
Share via

เราใช้คุกกี้เพื่อพัฒนาประสิทธิภาพ และประสบการณ์ที่ดีในการใช้เว็บไซต์ของคุณ โดยการเข้าใช้งานเว็บไซต์นี้ถือว่าท่านได้อนุญาตให้เราใช้คุกกี้ตาม นโยบายความเป็นส่วนตัว

Privacy Preferences

คุณสามารถเลือกการตั้งค่าคุกกี้โดยเปิด/ปิด คุกกี้ในแต่ละประเภทได้ตามความต้องการ ยกเว้น คุกกี้ที่จำเป็น

ยอมรับทั้งหมด
Manage Consent Preferences
  • Always Active

บันทึกการตั้งค่า
Send this to a friend