เธอคือกุหลาบของฉัน - waymagazine.org | นิตยสาร WAY

เธอคือกุหลาบของฉัน

พวกนกอพยพกันแล้ว แต่ฉันยังอยู่ที่นี่
ใบยางเปลี่ยนเป็นสีแดง ในอีกไม่ช้า​ ภูเขาจะถูกปัดบรัชออนบนแก้ม
ก่อนที่มือของฤดูร้อนจะลูบลงอย่างแห้งผาก​ เปลี่ยนมันเป็นสีน้ำตาล
ใบไม้สีเขียวจะพากันลงไปซ่อนอยู่ตามข้อ ลงไปในราก
หลบอยู่ใต้ผืนดินอันชื้นฉ่ำ

 

นกนั้นมีปีกคู่หนึ่ง​ พร้อมกระดูกกลวงเบา
ความอดทนหล่อร่างกายของฉันจนหนัก
ฉันจำศีลอยู่บนผืนดิน ก้าวสั้นๆ​ ย่ำภาวนาถึงเธอ
อีกไม่นาน​ เด็กๆ​ จะชักขบวนว่าวขึ้นสู่ท้องฟ้า
ลมที่เต็มด้วยเสียงใบไม้แห้งกรอบแกรบ โชยชื่นกระซิบพร่า
จะโหมกระพือ ฟาดพายุลงมา

 

เมื่อฤดูร้อนสุกงอมด้วยดวงอาทิตย์ ภูเขาก็ลุกไหม้
พวกที่มีปีกจะบินหนีไปไกล
แต่ฉันจะยังย่ำอยู่ ภาวนาเงียบๆ​ ภายใต้ผืนหม่นควันหมอก
พวกชาวนายั้งรอ ชาวไร่บนภูจะรั้งรอ
ซังข้าว​ยังไม่ถูกเผาเป็นเถ้า
หญ้าคาที่แหลม​สูง รากของมันตวัดงอกออกเป็นกรงเล็บเหนียวๆ
จะถูกยาพิษราดซึม ตายดับลงชั่วขณะ

 

ถนนที่เงียบเชียบและสะอาดไกลโพ้นของเธอ ลอยหายไปในชนบท
วันใหม่ๆ​ ที่หอบกลิ่นไอทะเลมาทุกเช้า
เหยี่ยวบางตัวจะบินไปถึงที่นั่น
ฝูงปลาจะลอยรื่นตามกระแสน้ำอุ่น
เรือเดินสมุทรบางลำจะจอดเทียบท่ายังเมืองของเธอ
แต่ฉันจะยังเดินย่ำอยู่
ในสวนเล็กๆ ที่เธอคือกุหลาบของฉัน

 

ในสวนแห่งความคิดคะนึง…
ฉันคือกุหลาบของเธอ
เธอคือกุหลาบของฉัน

รวิวาร

 

สนับสนุนวรรณกรรมไทย โดย

สมาคมผู้จัดพิมพ์และผู้จำหน่ายหนังสือแห่งประเทศไทย
สำนักพิมพ์แสงดาว

tagged    

Author

WAY of WORDS
โครงการเปิดรับต้นฉบับเรื่องสั้นและบทกวี ไม่จำกัดความยาวและเรื่องที่อยากเล่า ต้นฉบับทั้งเรื่องสั้นและบทกวี ถูกอ่านและพิจารณาโดยคณะบรรณาธิการสายแข็ง ก่อนเผยแพร่ทาง waymagazine.org