‘Aftershock’ ตลอดชีวิตแม่, มีแต่แผ่นดินไหว

Aftershock poster2

 

เรื่อง : เผยอิง

-1-

สมัยที่ยังเป็นเด็ก เวลาเห็นฝูงแมลงปอมาบินวนๆ รอบบ้าน แม่มักบอกกับฉันว่า นั่นเป็นช่วงเข้าสู่ฤดูหนาวแล้ว ฉันจดจำคำพูดนั้นของแม่มาตลอด ไม่เคยหาหลักฐานทางวิทยาศาสตร์มาพิสูจน์ในสิ่งที่แม่พูด แต่มันก็มักจะเป็นเช่นนั้นเสมอ ช่วงปลายฝนต้นหนาว เมื่อไหร่ที่แหงนหน้าขึ้นไปบนท้องฟ้า มองเห็นฝูงแมลงปอบินวนไปมา ในอีกสองสามวันถัดมานั้น ฤดูกาลก็จะเปลี่ยนแปลงไป…

 

-2-

28 กรกฎาคม 1976 – ฤดูร้อนในเมืองถางซาน วันนั้น เมืองทั้งเมืองเต็มไปด้วยฝูงแมลงปอ พวกมันต่างมุ่งหน้าไปในทิศทางเดียวกัน ล่วงรู้ได้ด้วยสัญชาตญาณว่ามีสิ่งผิดปกติเกิดขึ้นกับโลก มันพากันอพยพไปล่วงหน้า โดยที่มนุษย์เราเองยังไม่ทันได้ตั้งตัว

ฝางเติ้งกับฝางต้า เด็กแฝดหญิง-ชาย วัย 7 ขวบ ตื่นตาไปกับฝูงแมลงปอจำนวนมหาศาลเหล่านั้น ทั้งหมดนั่งอยู่ภายในรถ-กำลังมุ่งหน้ากลับบ้าน “บางที…อาจจะมีพายุ” ผู้เป็นพ่อคาดการณ์… ใครกันจะคาดคิดไปถึงแผ่นดินไหวที่มีอานุภาพรุนแรงขนาดเท่ากับระเบิดปรมาณู 400 ลูกได้

แล้วมันก็เกิดขึ้น…

ชั่วขณะหนึ่ง ฤทธิ์พสุธากัมปนาท เปลี่ยนสภาพเมืองให้เหลือเพียงซากปรักหักพังของสิ่งปลูกสร้าง ร่างไร้วิญญาณของพ่อ การจากไปต่อหน้าต่อตาอย่างโหดร้ายของคนที่รัก อาจไม่ทุกข์ทรมานใจเท่ากับการเป็นผู้รอดชีวิต หากเราเคยมีศรัทธาในพระเจ้าอยู่บ้าง นึกไม่ออกเลยว่าในช่วงเวลาอย่างนั้น เราควรจะขอบคุณพระเจ้าหรือไม่…

 

-3-

แม่ของฝางเติ้งและฝางต้าเลือกที่จะจมชีวิตตัวเองไว้ภายใต้ซากปรักหักพัง หลังจากเธอได้ตัดสินใจเลือกที่จะให้ฝางต้า-ลูกชาย ได้มีชีวิตรอด แทนฝางเติ้ง-พี่สาว แม่ที่มีโอกาสเลือกชีวิตลูกได้เพียงคนใดคนหนึ่งเท่านั้น ความรู้สึกมันคงไม่ต่างอะไรกับการต้องเฉือนชิ้นเนื้ออีกครึ่งหนึ่งของหัวใจทิ้งไป

 

Aftershock poster3

 

บางทีค่านิยมในเรื่องการมีลูกชายของชาวจีนยุคนั้น อาจจำให้เธอต้องเลือก, บางทีอาจเป็นเพราะเชื่อในเรื่องที่พี่ต้องเสียสละเพื่อน้อง…หรือบางที ในเมื่อไม่มีหนทางอื่น เธอจำเป็นต้องเชื่อว่าผู้ที่ต้องมีชีวิตอยู่ต่อไป คือผู้ที่จะต้องเผชิญกับความทุกข์ทรมานใจสาหัสยิ่งกว่า

 

. . .

 

ฝางเติ้งรอดชีวิตมาได้ราวปาฏิหาริย์ เธอเติบโตมาพร้อมๆ กับบาดแผลในจิตใจ การที่ได้รับรู้ว่า แม่ไม่ได้เลือกเธอ ทำให้เธอไม่เคยแสดงตนให้แม่รู้ว่าเธอยังมีชีวิต และไม่เคยกลับไปหาแม่เลยสักครั้งตลอดระยะเวลาสามสิบกว่าปี

จนเมื่อวันหนึ่งที่เธอกับแม่ได้พบกันอีกครั้ง…

เธอได้รู้ว่า, ทุกปี แม่จะซื้อข้าวของต่างๆ อีกชุดหนึ่งเหมือนกับที่ซื้อให้ฝางต้า แล้วนำมันมาวางไว้ในหลุมศพของเธอ เธอได้รู้ว่าแม่เลือกที่จะมีชีวิตอยู่อย่างโดดเดี่ยวโดยไม่ได้เริ่มต้นชีวิตใหม่กับใคร ทั้งที่แม่มีโอกาสจะทำได้, แต่แม่ก็เลือกจะมีชีวิตอยู่อย่างผู้ที่ไม่ยอมให้อภัยตัวเองเลยสักครั้ง

“ในชีวิตของลูกผู้หญิงคนหนึ่ง จะมีช่วงอายุ 30 ปีได้กี่หนกัน…ทำไมแม่ถึงเลือกใช้ชีวิตแบบนี้…”

“ก็พ่อเขายังอยู่กับแม่ทุกวัน แม่จะไปมีคนอื่นได้ยังไง”

คำขอโทษและน้ำตาที่พรั่งพรูออกมาของฝางเติ้ง ราวกับจะขาดใจ

 

-4-

ครั้งหนึ่งในวัยเด็ก, เหลือมะเขือเทศเพียงลูกเดียวแช่อยู่ในกะละมัง แม่บอกฝางเติ้งให้แบ่งน้องกินก่อน ฝางเติ้งยินยอมโดยไม่ได้ปริปาก แต่สีหน้าเศร้าสลด

แล้วแม่ก็สัญญาว่า แม่จะซื้อมาให้ใหม่…

ในวันที่ได้เจอกันในอีก 30 ปีต่อมา ที่บ้านแม่ ฝางเติ้งมองเห็นมะเขือเทศแช่รอไว้ในกะละมัง เสียงสั่นเครือของแม่ดังขึ้นจากด้านหลัง

“เห็นมั้ย…แม่ไม่ได้ผิดสัญญา”

 

Aftershock poster4

 

ครั้งหนึ่งในวัยเด็ก, มีไข่พะโล้เหลืออยู่เพียงใบเดียวในชาม ขณะที่ฉันกับพี่ชายกำลังยื้อแย่งกัน แม่เดินมาทางด้านหลัง โอบหลังพี่ชาย แล้วก้มลงบอก

“แบ่งให้น้องกินก่อนนะลูก”

ทั้งที่พี่ชายยอมแบ่งไข่ให้แต่โดยดี แต่ฉันก็เห็นความเศร้าบนใบหน้าของพี่ชาย และได้เห็นความเศร้ายิ่งกว่า ในดวงตาของแม่

 

. . .

แม้ยังไม่เคยมีโอกาสได้เป็นแม่ แต่ฉันก็เชื่อว่า แม่ทุกคนบนโลก อาจใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ด้วยความรู้สึกราวกับว่า ชีวิตของแม่นั้นได้สิ้นสุดลงไปแล้วเมื่อได้ให้กำเนิดชีวิตใหม่ขึ้นมา ความรักของแม่ อาจไม่ได้หมายถึงเพียงความสุขที่แม่ต้องการมอบให้ลูกเท่านั้น แต่มันหมายรวมถึงความทุกข์ที่แม่พร้อมจะทนแบกรับไว้เพื่อลูกด้วยเช่นกัน

แด่แม่, แม่ของฝางเติ้ง-ฝางต้า และแม่ทุกๆ คน

 

**************************************

(หมายเหตุ : ตีพิมพ์ครั้งแรกในคอลัมน์เรื่องเล็กในหนังใหญ่ พฤศจิกายน 2553)

ทิพย์พิมล เกียรติวาทีรัตนะ

เป็นหญิงแกร่งหลังบ้าน WAY ที่แท้จริง อาจมีผลงานปรากฏสู่สายตาไม่ถี่บ่อยนัก แต่ทุกชิ้นรับประกันคุณภาพจากประสบการณ์ในสายงานข่าวที่คลุกคลี ทั้งสัมภาษณ์ บันเทิง และไลฟ์สไตล์

ทิพย์พิมล เกียรติวาทีรัตนะ‘Aftershock’ ตลอดชีวิตแม่, มีแต่แผ่นดินไหว

Related Posts

อยุธยาสิ้นแล้ว ถึงบางกอกชัตดาวน์: กรุงแตก, ออเจ้า และการเมืองไทย (ร่วม) สมัย ร.ศ. 232

ประวัติศาสตร์เป็นสิ่งที่เปลี่ยนแปลงได้จากข้อมูลใหม่ๆ และเติมแต่งได้ตามยุคสมัย ตั้งแต่ประวัติศาสตร์ไกลโพ้นผสมจินตนาการ อย่าง 'บุพเพสันนิวาส' ขณะที่ประวัติศาสตร์อีกแบบพูดถึงความขัดแย้งการเมืองอันใกล้ในห้วงเวลาเพียงไม่ถึงสิบปีมานี้ ผ่านสารคดี 'Bangkok Joyride'

ความไม่หลากหลายของเสียงในฟิล์ม

ว่ากันว่าหนังฟอร์มใหญ่ของฮอลลีวูดมีความหลากหลายน้อย ทั้งสัดส่วนหญิง-ชาย คนขาว-คนดำ การมีตัวละครเป็นคนชาติพันธุ์อื่น เอเชีย ละติน มีความไม่เท่าเทียม และอาจมีนัยของอคติบางอย่างแฝงฝังอยู่

The Battleship Island (2017): บนพื้นที่ 0.06475 ตารางกิโลเมตร

The Battleship Island เป็นภาพยนตร์ที่ประกอบสร้างชุดความทรงจำอันเป็น 'อดีต' ของสาธารณรัฐเกาหลีใต้ ในช่วงเวลาระหว่างปี 1910-1945 'เกาหลีของญี่ปุ่น' หรือ 'เกาหลีภายใต้การปกครองของมหาจักรวรรดิญี่ปุ่น' มีชุดความจริงทางประวัติศาสตร์ที่ยังไม่ลงรอยและยอมรับกันเป็นประวัติศาสตร์ร่วมของทั้งสองรัฐบาลมาจนถึงปัจจุบัน