ฉันแร็พในสมัยรัฐประหาร ลิสต์ 5 เพลงแร็พที่ฟังแล้วคิดถึงลุงคนนั้น - waymagazine.org | นิตยสาร WAY
ประเทศกูมี

ฉันแร็พในสมัยรัฐประหาร ลิสต์ 5 เพลงแร็พที่ฟังแล้วคิดถึงลุงคนนั้น

หากเป็นยุคสมัยหนึ่ง เราคงหยิบขลุ่ยและกีตาร์มาร่ายบทกวีเพื่ออธิบายความคับข้องหมองใจต่อสถานการณ์บ้านเมือง เนื้อหาของเพลงคงพูดถึงสิทธิเสรีภาพผ่านท่วงทำนองแบบโฟล์คหรือสามช่า แต่สถานการณ์บ้านเมืองในยุคหลังมานี้เราพบว่าท่าทีของศิลปินที่จะผลิตผลงานเช่นนี้กลับลดลงอย่างฮวบฮาบ และกลุ่มคนที่ลุกขึ้นมาเป็นปากเสียงของความเงียบกลับกลายเป็นเด็กรุ่นใหม่ที่จำนวนไม่น้อยแทบไม่เคยเข้าคูหาเลือกตั้งแม้แต่ครั้งเดียว

ยุคสมัยเปลี่ยน จากศิลปินที่แต่งตัวมาดเซอร์ผมรกรุงรัง กลายเป็นพวกเสื้อยืด คลุมฮูด หมวกแก็ป และผ้าปิดปาก จากดนตรีแบบโฟล์คกลายเป็นบีทที่หนักแน่น จากบทกวีสละสลวยกลายเป็นไรม์ที่เกรี้ยวกราด

ในบ่ายวันหนึ่งที่ฟ้าฝนอึมครึมเหมือนกับบรรยากาศประเทศ ผมเปิด YouTube เพื่อฟังบางอย่างโดยเจตนากระตุ้นเรี่ยวแรงสำหรับการทำงาน เหมือนรู้ใจ เจ้าเครื่องมือฟังเพลงแห่งยุคสมัยก็เลือกเพลงแร็พขึ้นมาเป็นลำดับแรกๆ และหลังจากฟังเพลงแล้วเพลงเล่าจึงสัมผัสได้ของอารมณ์ร่วมบางอย่างในเนื้อเพลง โดยเฉพาะมันทำให้ผมคิดถึงลุงข้างบ้านผู้อดทนอยู่ด้านหน้ามา 4 ปีแล้ว (ไอ้ xx) เสียอย่างนั้น

นี่คือ 5 เพลงในทรรศนะของข้าพเจ้าแบบไม่เรียงลำดับความชอบ ที่อยากชวนให้มิตรสหายได้ฟังและโยกหัวไปพร้อมๆ กัน

…..

Liberate P – Capitalism X Oc(t)ygen

เพียงกีตาร์ที่เล่นอย่างเรียบง่ายอยู่เบื้องหลัง ทว่ากลับรับใช้ถ้อยคำและขับเด่นให้เห็นถึงความคมคายที่แฝงด้วยเนื้อหาละเอียดยิบที่มาจากการหยิบจับประเด็นทางสังคมมาขยี้แล้วขยายให้เห็นความเหลื่อมล้ำ นี่ไม่ใช่เพลงที่มองสังคมอย่างผิวเผิน เพราะมาจากการทำการบ้านอย่างดี มันจึงไม่ใช่ไรม์ที่จับวางถ้อยคำอย่างสละสลวยเพื่อแสดงให้เห็นชั้นเชิงทางกาพย์กลอนเท่านั้น แต่เป็นการวิพากษ์สังคมที่แตะไปถึงระดับโครงสร้างของปัญหา

อันที่จริงนี่คือเพลงที่แยกจากกันเป็นสองซิงเกิ้ล คือ ‘Capitalism’ และ ‘Oc(t)ygen’ แต่การนำมารวมและเล่นพร้อมกันกลับทำให้เนื้อหายิ่งแข็งแรง

“คนเรานั้นรวยจนไม่ต้องเท่ากัน คนเราเกิดมาไม่จำเป็นต้องเท่ากัน แต่ที่สำคัญคือคนเราต้องเท่าเทียม” Liberate P พูดก่อนเข้าเพลงนี้ขณะแสดงในงาน 6 ตุลา เมื่อสองปีที่แล้ว และทุกถ้อยคำหลังจากดนตรีเริ่มมันได้รับเสียงปรบมือจากคนที่อยู่ในงานเป็นระยะตามจังหวะจะโคนที่เขาเลือกเน้น

นานมาแล้วที่ศิลปินเพลงผู้เคยเป็นเสาหลักของประชาธิปไตยเลือกนิ่งเงียบ บ้างโอนอ่อนต่อระบบทุน และอีกไม่น้อยสมยอมกับเผด็จการ ทว่าหลังรัฐประหารคนทำเพลงรุ่นใหม่เลือกที่จะสื่อสารอย่างเกรี้ยวกราด รุนแรง เพื่อปลดปล่อยความคิดอย่างเสรีผ่านบทกวีที่เรียกว่าแร็พ และคนที่อยู่แนวหน้าของคลื่นลูกหลังที่ส่งเสียงอย่างทรงพลังคือ Liberate P

Capitalism – ถอดเนื้อร้องโดย BagstygAsry

ชั้นต้องหาบของมาเร่ขายคน
ชั้นก็ยังจนทนขายเพื่อเป้าหมายไม่ขายลูกขายเมียกิน
ชั้นไม่ชินการกดขี่จากพันธบัตร
ชั้นต้องกัดฟันเพื่อประหยัด
ในขณะที่ชนชั้นปกครองยังกดขี่ชั้นอย่างนี้จากแรงงาน
ไม่มีเรี่ยวไม่มีเเรงทาน
ใช้เป็นเเรงคนอึดเท่าเเรงควาย
ชั้นมีเสียงแต่ชั้นไม่สิทธิ์ ชั้นมีความคิดติดกลับโดนตีกรอบ
หาว่าชั้นรู้แค่จับเสียมแค่จับจอบจับกระสอบ ชั้นไม่เคยจับข้อสอบ
บอกชั้นเห็นเงินเป็นคำตอบ บอกชั้นเห็นชอบมาก่อนชาติ
ชั้นเป็นทาสนักการเมือง ชั้นเป็นเบี้ยในกระดาน
ชั้นเป็นเหี้ยอะไรก็ได้ที่พวกเค้าไม่ต้องการ
เป็นทุกสิ่งเป็นทุกอย่างนอกจากคน
เป็นทุกสิ่งเป็นทุกอย่างนอกจากคน

กูเป็นชนชั้นปกครองกูมองพวกมึงเป็นเบี้ยล่าง
กูมีสิทธิ์ทำทุกอย่างกูทำเหี้ยที่เรี่ยราด
ถ้าหากมึงคิดกบฏกูทำได้หมดไม่เลือกหน้า
กูมีตรายกระดับยศประดับบนเสื้อผ้า
ถ้ามึงอยากเดินกูจะใช้ปลอกมาคอยจูง
ถ้ามึงอยากพูดกับกูจะหยิบผ้ามาคาดปาก
ถ้ามึงอยากบินกูจะลากชาติมาล่ามขา
กูตีตราเป็นเจ้าของจากซอกแขนยันง่ามขา
กูมียศฐาราคากูเลยมากกว่าพวกมึง
จึงเป็นคำตอบอำนาจกูมีมากกว่าผู้คน
แค่มึงจนกูเลยตัดสินพวกมึงไม่คู่ควร
เพราะที่พวกมึงต้องมีคือความโง่เป็นโซ่ตรวน

(ต่อเนื่องอีกเพลง)

Oc(t)ygen – ถอดเนื้อร้องโดย Liberate P

fuck the fascist อำนาจนิยม
คนกลับอมควยรวยกลับอวดจน
คนเฮงซวยกลับดูมีคุณค่า
คนไม่เชื่อในทางคุณไม่การุณ
โดนคุณฆ่าอย่างทารุนอย่างเลือดเย็น
ไม่มียศฐาไม่สิทธิ์ได้เลือกเป็น
กลายเป็นชินชาจนอาจินเพชรนิลจินดา
ไงก็มีค่ากว่าเศษศพในธานิน
เงยหน้าถามฟ้าแค่ขบถใยต้องกดให้ตายคาดิน
ตั้งคำถามด้วยความสลดแบบว่าชาชิน ก็แบบว่าชาชิน

ให้ 6 ตุลาคมไปถึงสมองตุลาการ
ทำประชาคมแต่เสือกไม่ฟังเสียงประชาชน
คุณกับผมคนกับคนคนก็คนและคนเหมือนกัน
คิดไม่เหมือนผมกลายเป็นคนไม่เหมือนกับมัน
ให้รับทราบว่าความเป็นคนแม่งไม่แยกที่ชาติเกิด
พวกมึงมีสิทธิ์พวกกูผิดตั้งแต่ชาติกำเนิด
มีปืนอำนาจแต่ไม่มีสิทธิ์มาพรากชีวิต
ไม่เคยรับผิดชอบ และแม่งก็ผิดตั้งแต่วิธีคิด
รอบตัวมีครอบครัวที่ขัดขืนไม่มอบตัว
รู้ว่าคนไม่ชอบก็ยังไม่ยอมอยู่ในคอกวัว
ทำไมถึงกลัวแต่ว่าคนเขาจะไม่ชอบนาย
ถึงไล่บี้ให้เค้าไปอยู่ในซอกไปอยู่ในคอกควาย
ให้เสียงเราไกลกังวานไปถึงแค่ใครบางคน
ว่าพวกเค้าไร้ข้อหาแต่กลับถูกจับใส่ห้องขัง
สังคมที่เน่ากว่าซ่องกว่าช่องหนัง
ลูกยังถามหานั่นเสรีภาพของพ่อนายแล้วไหน… ของพ่อฉัน

แสงไฟไซเรนกระพริบชีวิตยังสู้ด้วยสองมือ
เป้ามันเล็งที่หัวในขณะที่พื้นยังมีสมองมึง
นี่เหรอไอ้ที่เรียกว่าจัดระเบียบเพื่อสนองมึง
ทำไมต้องขีดเส้นบ้าๆ บอกว่านี่คือโลกกูและนั่นคือโลกของมึงวะ
ความเชื่อเมื่อเป็นอาวุธมนุษย์ฆ่าเป็นผักปลา
เมื่อรักมักเป็นคลั่งเหตุผลงั่งๆ ที่โง่ และดักดาน
การกระด้างกระเดื่องนั่นคือเรื่องถูกต้องแล้วนาย
ได้แค่ฝัน และเฟื่องเพราะถ้ามึงไม่เชื่องมึงก็ต้องตาย

เพราะถ้ามึงไม่เชื่องมึงก็ต้องตาย
แต่ถ้ามึงเลือกเชื่องมึงก็เป็นควาย

RAP AGAINST DICTATORSHIP – ประเทศกูมี

ดุเดือดตั้งแต่บาร์แรกจนบาร์สุดท้าย เพลงแร็พที่เล่าเรื่องสถานการณ์สังคมไทยผ่านการเรียบเรียงเนื้อหาที่มีเจตนาแน่ชัดว่ากำลังสื่อสารถึงใครบ้าง ไม่ใช่เพียงชื่อศิลปินที่ตั้งขึ้นอย่างตรงไปตรงมาว่า ‘RAP AGAINST  DICTATORSHIP’ เท่านั้น ไล่ตั้งแต่จังหวะการปูเนื้อหาก่อนปล่อยบทเพลงด้วยการนำคลิป ‘เสียสัตย์เพื่อชาติ’ ของพลเอกสุจินดา คราประยูร ซึ่งนำมาสู่เหตุการณ์พฤษภา 35 ก่อนเพลงฉบับเต็มในวันที่ 14 ตุลาคม 2561 และให้ชัดกว่านั้นคือเนื้อหาในมิวสิควิดีโอคือการจำลองฉากอันน่าสะพรึงกลัวในเหตุการณ์ 6 ตุลา 2519

เนื้อหาของเพลงเริ่มต้นจากคดีความอันโด่งดังจนถึงสังคมปากว่าตาขยิบ ช่องว่างทางกฎหมาย คอรัปชั่น การเมือง และรัฐบาลที่มาจากการยึดอำนาจ แร็พเปอร์แต่ละคนทยอยออกมาสาดกระสุนน้ำลายทีละชุดอย่างกระชับฉับไว ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนเปลี่ยนใช้คำร้องอันหนักหน่วงคลอไปกับ MV ที่เคลื่อนกล้องเป็นวงกลมเดินวนให้แร็พเปอร์อยู่ฉากหน้าและฝูงชนที่กำลังส่งเสียงเชียร์อยู่ฉากหลัง กระทั่งจบบาร์สุดท้ายมันคือฉากที่ผู้คนรายรอบกำลังยินดีปรีดากับความตายของชายหนึ่งคนที่ถูกแขวนคอและถูกเก้าอี้ฟาดอย่างบ้าคลั่ง

RAP AGAINST  DICTATORSHIP เรียกอีกชื่อหนึ่งว่า RAD นี่คือโปรเจ็คของกลุ่มแร็พเปอร์ที่ตั้งใจเปิดพื้นที่ให้ทุกคนได้ใช้สื่อสารและแสดงออกทางความคิดเห็นต่อสังคม การเมือง โดยที่ไม่ต้องเป็นศิลปินผู้ช่ำชองก็สามารถหยิบไมค์ขึ้นมากราดกระสุนความความคิดได้

ประเทศกูมี – ถอดเนื้อร้องโดย Rexnez

ประเทศที่เสือดำหน้าคะมำเพราะ rifle
ประเทศที่พล่ามแต่ศีลธรรมแต่อาชญากรรมสูงกว่า Eiffel
ประเทศที่กฎหมายไม่สู้พระธรรมหรือ Bible
ประเทศที่คนดีๆ มี มีสดุดีเป็น idol
ประเทศที่ตุลาการมีบ้านพักบนอุทยาน
ประเทศที่ใจกลางกรุงกลายเป็นทุ่งสังหาร
ประเทศที่ผู้นำทานอิฐทานปูนเป็นของหวาน ประเทศกูมี ประเทศกูมี

ประเทศไร้ corruption ที่ไม่มีการตรวจสอบ
ประเทศที่นาฬิกา รมต. เป็นของศพ
ประเทศที่มีสภาเป็นห้องนั่งเล่นของนักรบ
ประเทศที่เขียนรัฐธรรมนูญให้กองทัพใช้ตีนลบ
ประเทศที่ศิลปินวางท่าเป็นขบถ
ประเทศที่ขบถเจออำนาจราดจนหัวหด
ประเทศที่ขบถเดินตามรัฐเป็นฝูงมด ประเทศกูมี ประเทศกูมี

ประเทศที่มีคนใส่สูทเวลาติดคำพูดปากเขาว่าแล้วตาขยิบ
คนจนวิ่งตามนโยบายต้องตายเพราะไม่มีบัตรสามสิบ
ประเทศที่รวยอำนาจเลยจับเสือป่ายังกะปลาดิบ
จับมือใครดมไม่ได้ ก็เอาเป็นว่างั้นกูไม่ผิด
ประเทศที่ฆ่าคนตายถ้ามีเงินก็ช่วยคดี
ประเทศที่กฎยืดได้ซะยิ่งกว่าแขน Luffy
คนแสร้งพูด จงทำดี จงทำดี ประเทศกูมี ประเทศกูมี

ประเทศที่ปลายกระบอกคอยจ่อที่ปลายกระเดือก
ประเทศที่บอกเสรีแต่ดันไม่มีสิทธิ์เลือก
ประเทศที่ด่าไม่ได้ทั้งๆ ที่ติดที่ปลายเหงือก
ประเทศที่สิ่งที่มึงทำผู้นำจะส่องตามเสือก
ประเทศที่อธิปไตยถูกยึดไว้โดยคนสถุน
ประเทศที่มึงจะต้องเลือกจะอมความจริงหรืออมกระสุน
ประเทศที่ขุนกินเบี้ยมีเหี้ยและยิงเป็นฝูง ประเทศกูมี ประเทศกูมี

ประเทศที่รัฐบาลไม่มีใครกล้าลบหลู่
ประเทศที่มีกฎหมายไว้ให้ตำรวจข่มขู่
ประเทศที่คนมีความคิดต้องพากันแสร้งว่าหลับอยู่
และถ้ามึงไม่อยากอยู่ถ้าเกิดเขาบังคับมึงก็ต้องอยู่
ประเทศที่คนไม่อ่านหนังสือโดยเฉพาะผู้นำ
ประเทศที่บอกให้อยู่เฉยๆ ถ้าไม่อยากนอนเรือนจำ
ประเทศที่คนมียศทุจริตแค่ไหนก็รอดทั้งวัน ประเทศกูมี ประเทศกูมี

ประเทศที่พรรคการเมืองเสือกแบ่งเป็นสองขั้ว
ประเทศที่พลเมืองในเมืองแม่งถูกแบ่งเป็นสองข้าง
ประเทศที่คนแม่งตาย ตาย ตาย ในม็อบทั้งสองขั้ว
ประเทศที่คนแม่งกลัว กลัว กลัว ทหารทั้งสองข้าง
ประเทศที่ 4 ปี แล้วไอ้สัส* แม่งยังไม่เลือกตั้ง
ประเทศที่เสรีไอ้สัสแม่งบอกว่ากูนะเลือกได้
ประเทศที่เลือกนายกฯ ต้องให้ทหารมาเลือกให้ ประเทศกูมี ประเทศกูมี

ประเทศที่งบประมาณเกินค่าประมาณ
ประเทศที่อุกฉกรรจ์มีเงินคอยซุกตามบ้านข้าราชการ
เป็นประเทศที่ผู้นำค่อนข้างจะน่ารำคาญ
ประเทศที่มีกฎหมายแต่ใช้ปืนกลล้มหน้ากระดาน
ประเทศที่คนยังสุขสำราญแต่ใช้ชีวิตอยู่ในกะลา
4 ปีผ่านไปภายใต้บาทา ไม่มีใครเดินข้างในสภา
ประเทศที่แม่งน่าเอือมระอา ที่ไม่ต้องบอกก็รู้ดี ประเทศกูมี ประเทศกูมี

ประเทศที่มีทุกสิ่งยกเว้นหนึ่งสิ่งคือสามัญสำนึก
ขับเคลื่อนฟันเฟืองด้วยเงินตราเหมือนเป็นคาถาสารพัดนึก
เนิ่นนานจนตกผลึกอาจได้เป็นเพชรที่ส่องประกาย
ความชั่วบูชากันเป็นฝูงลิงบนแท่งศิลาของความเห็นแก่ตัว
มัวเมาจนไร้สมองที่โง่เขาจนไร้การตอบสนอง
เพิกเฉยต่อความถูกต้องปล่อยให้สัสชั่วเนิ่นนานยิ่งหยิ่งผยอง
ปกครองทุกสิ่งด้วยความมืดและความกลัว ประเทศกูมี ประเทศกูมี

ประเทศที่ดีจังแบบว่าโคตรจะจีรัง
รุ่งโรจน์ไม่ยั่งยืนโดนรัฐเอาเปรียบมีคนที่เกลียดจนร่ำลือ
ประเทศโดนคว่ำบาตรแล้วมีคนลำบากทุกย่านเดิน
ประเทศในร่างมารมีรัฐประหารต้องทนและกล้ำกลืน
ประเทศที่ลั่นปืนใส่ผู้ชุมนุมในค่ำคืน
ประเทศเอากฎหมายแต่ไม่ศักดิ์สิทธิ์ชิบหายแล้วบ้านเมือง
ประเทศที่ตั้งตาขยายพันธุ์แดกงบไปมากเปลือง ประเทศกูมี ประเทศกูมี

ประเทศที่มีความสามารถเสกกฏหมายกลายเป็นข้ออ้าง
ประเทศที่ประชาชนแต่งกลายด้วยความหวังเป็นท่อนบน และมีความจนเป็นท่อนล่าง
ประเทศที่ดูแล้วมันหูตึงจึงไม่ได้ยินประชาชนในช่องว่าง
ประเทศที่ต่างคนก็ต่างบอก ต่างก็ชอบรับฟัง
ประเทศที่เก็บบัญชีในข้อสอบ ต่างก็แย่งกันตอบ เพราะต่างชอบนับตังค์
ประเทศที่ใส่สัญญาหลอกๆ เป็นกระสุนลงกระบอก สร้างระบอบหลอก บอกให้รักมัน
ประเทศที่แจกเก้าอี้เป็นคำตอบคงดูออก เราชอบนั่งนับวัน ประเทศกูมี ประเทศกูมี

P9d – Section 44

ยอมรับอย่างหนึ่งว่าอยากเลือกอีกหลายเพลงของ P9d ซึ่งมีเนื้อหาเสียดเย้ย ทิ่มแทง ตั้งคำถามต่อสังคมอย่างเจ็บแสบ จนดูเหมือนจะกลายเป็นเครื่องหมายการค้าของแร็พเปอร์ฝีปากกล้าคนนี้ไปแล้ว แต่ที่เลือกเพลงนี้เข้ามาอยู่ในลิสต์ก็ด้วยเหตุผลสำคัญคือถ้อยคำนั้นพุ่งตรงไปที่การวิพากษ์สังคม การเมือง และการบริหารงานของรัฐบาลโดยเฉพาะ

เปิดประเด็นด้วยการวิจารณ์รัฐบาลที่มาจากการส่งซิก รวมทั้งการเที่ยวคุยโม้โอ้อวดสรรพคุณตนเอง ทั้งที่จริงแล้วบริหารประเทศได้อย่างย่ำแย่ การกดขี่และใช้อำนาจปิดปาก ที่มากกว่านั้นคือการเล่นพรรคเล่นพวกรวมทั้งช่องว่างทางกฎหมายที่กล่าวในทำนองว่าคุกมีไว้ขังคนจน รวมทั้งความเมินเฉยของคนในสังคมที่ไม่อีนังขังขอบกับความผิดปกติของบ้านเมือง

Section 44 – ถอดเนื้อร้องโดย Thanapat Gardthip

เปิดสมองกันให้โล่งก่อนฟังกูโพล่งว่าโย่วแมน
เปิดฟลอร์กันโทงๆ ให้ลูกซองลูกโม่แดนซ์
ปิดตาประชาชนให้มิดเพราะกลัวความโง่แง้ม
ปิดหูมันให้สนิทจนไม่มีสิทธิจะโต้แย้ง
นี่มันเมืองมิตรสยามหากใครมาหยามก็เป็นมิตร
อยากเป็นรัฐบาลแค่ส่งสัญญาณมาเป็นซิก
บริหารแย่แต่พ่นน้ำลายมาเป็นลิตร
เอาแต่โกหกตอหลบและตอแหลกันเป็นนิจ

เห็นใจคนในประเทศที่แม่งโคตรจะป่วยสัส
คุณภาพอุปโภคและบริโภคแม่งห่วยจัด
ไม่อยากจะวิจารณ์แค่คิดตามก็ป่วยหนัก
ทำไมหน้าผากข้าราชการมันมีแต่คำว่าส่วยสัส
อยากอยู่ยงและยืนด้วยไกปืนและปลายดาบ
ประชาชนอย่าขัดและคิดขืนด้วยกายหยาบ
จับคอมันกระชากลากไปตบที่ปลายหาด
แค่อ้าปากก็กลายเป็นศพขุดดินกลบเอาทรายสาด

ต่อให้เป็นภาษีคนทั้งประเทศแม่งก็รูด
บอกจะซื้อเครื่องบินหรือเรือดำน้ำแม่งก็ good
พูดจาซะฉะฉานเรื่องงบประมาณไม่ให้พูด
เป็นเหี้ยอะไรพวกกูจะผลาญมึงไม่ใช่หลานไม่ใช่ลูก
เพราะประเทศเหี้ยเนี่ยมีแต่ทหารไม่ใช่ทูต
รัฐบาลควายๆ มีแต่น้ำลายและขี้มูก
จะพูดจาให้สวยนะแม่งก็สวยแค่ที่รูป
คนจนแม่งรันทวยแต่คนรวยล้มที่ฟูก

และไอ้ลูกกระทิงแดงมันแจ้นไปอยู่ที่หนไหน
ตำรวจยังทำเป็นแกลังยังแสร้งทำเป็นสงสัย
ถ้าคิดจะจับกูไปแจ้งจับพระสงฆ์ไหม
มันไม่ใช่พ่อไม่ใช่แม่เห็นเงินก็แล่นไปหลงไหล
ยศฐาบรรดาศักดิ์หรือสู้จะวัดด้วยเงินทอง
ดูในศาสตร์ประวัติชาติวิบัติด้วยเงินกอง
มึงใช้ปืนฆ่าปรปักษ์เลือดจะกลัดเป็นเนินนอง
กูใช้แต่พู่กันสะบัดปลายตวัดเป็นเชิงกลอน

มึงควรบ้าชาตินิยมในสังคมแค่สังเขป
ยึดอำนาจกันเป็นขนมเหมือนสุขสมแค่หลังเสพ
ฆ่าคนตายในคุกไร้คำแนะนำในผังเรต
จิตใจความเป็นมนุษย์มันตมต่ำจนผันเกรด
ก็เพราะประชาชนไม่สนการบ้านการเมือง
เอาแต่ดูละครแบบแย่งการบ้านการเรือน
ตำรวจแอบไปมีเมียน้อยแต่เสือกตามชำตามเลือง
เรื่องสิทธิแม่งไม่สนไม่อยากจะถามตามเคือง

ชาวบ้านต้องตกระกำเพราะกลุ่มผู้นำแม่งโคตรเหี้ย
โตเป็นวัยฉกรรจ์แต่เลวระยำแม่งโคตรเหี้ย
กูไม่ฟังมึงพร่ำดูการกระทำแม่งโคตรเหี้ย
ทำผิดแค่ย้ายไปประจำก็แล้วกันแม่งโคตรเหี้ย
ซ่องสุมเอาแต่พวกของพวกมึงแม่งโคตรเหี้ย
ถือกฏหมายแล้วใครจะกล้าไปจวกมึงแม่งโคตรเหี้ย
ทำคนบริสุทธิ์ตายยังให้ท้ายแม่งโคตรเหี้ย
กากีหาดีไม่ได้แม่งหาง่ายแต่โคตรเหี้ย

Repaze – ซากคน

Repaze เป็นที่รู้จักขึ้นมาจากรายการ ‘Rap Is Now’ ซึ่งเป็นรายการแร็พแบทเทิลออนไลน์ แต่เพลงนี้มาจากรายการ ‘The Rapper’ ซึ่งออกอากาศในสถานีโทรทัศน์ช่องเวิร์คพอยท์ ความน่าสนใจคือการเอาเพลงซากคนของ Clash มาตีโจทย์ต่อเนื่องด้วยการแสดงหน้าเวทีที่สอดคล้องกับท่อนแร็พอย่างเผ็ดร้อน

เนื้อหาของการแร็พไม่ได้สื่อสารอย่างจำเพาะเจาะจงว่าต้องการส่งเสียงไปหามันผู้ใด แต่หากฟังอย่างลึกซึ้งย่อมเห็นว่ามันเป็นการอธิบายให้เห็นถึงยาพิษอันเนื่องมาจากการยอมจำนนต่อกรอบและกฎเกณฑ์ที่ถูกสร้างขึ้นมาครอบงำสังคมอยู่ เป็นเสมือนทฤษฎีกระสุนปืนที่ผลิตซ้ำความเชื่อครั้งแล้วครั้งเล่าจนพาเราไปติดแหง็กอยู่กับระบอบ ที่สำคัญกว่านั้นคือการสร้างความเกลียดชังจากการแบ่งสีขาวและดำ กระทั่งคนที่ไม่เห็นด้วยกับคำสั่งหรือกฎเกณฑ์ก็ถูกกล่าวหาว่าเป็นคนบ้าได้ง่ายๆ

ซากคน – ถอดเนื้อร้องโดย GreeNMamBa AirSoftGun

ติดอยู่ในบ่วงพันธนาการ เงินในบันชีในธนาคาร
เปลี่ยนคนให้เริ่มกลายเป็น zombie เป็นซาตาน
กูก็ไม่รู้ว่าอะไรมันจริง จะเทวาพญามาร
ความเชื่อ ศรัทธา มีคนจงใจสร้างมา หรือว่าเป็นแค่นิทานที่เขาหลอก
มึงอย่าเชื่อที่มันบอก มันจะสร้างกรอบล้อม ซ้อมมึงให้น่วม
ลวงว่ามึงกระจอก ตอกให้มึงร่วง คอยปลอบเป็นช่วงๆ
ก่อนทำมึงตาบอด แล้วปล่อยให้ตัวมึงจนตรอก
ถึงวันที่น้ำตามึงออก เพราะว่ามึงติดแหง็กอยู่ในระบอบ
พยามจะดิ้นแค่ไหนก็ไม่หลุด
เพราะเขาใช้ความเชื่อผูกติดมึงตลอด

พวกเขาเปลี่ยนสีโลก ให้มีแค่ขาวกับดำ
สร้างกฏห่วยๆ ให้พวกเราแบ่งแยก
ให้พวกเราสาดสีใส่กัน มีเงินเป็นรางวัล แล้วมึงต้องฆ่าฟันและแก่งแย่ง
สร้างกฏแหว่งๆ บีบเราจนสุดท้าย ทำอะไร (แม่ง) ไม่ได้นอกจากสาปแช่ง
บีบเราให้กราบ (ตีน) ทั้งที่ในใจกูอยากตะโกน (FuckU) ใส่หน้าผาก (แม่ง)
และกูจะเป็นอย่างที่กูเป็น และจะไม่สนว่ามึงจะยัดอะไรลงไปนี่พูดจากใจ
เพราะกูไม่เชื่อที่พวกมึงสร้างอย่าเอาคำอ้างที่สกปรกมาหลอก ขอร้องมึงไปให้ไกล
และกูยังอยากเป็นคนนะ ไม่ได้อยากเป็นซาก
พวงมึงใช้ความเชื่อมาเป็นฉากเป็นหน้า
ถ้ามึงเชื่อไปบางทีมึงอาจกินหญ้า
แต่ถ้ามึงไม่เชื่อมึงจะถูกตราหน้า คนจะด่ามึง (บ้า)

โดนยัดเยียดทางความคิด โดนหาว่าเป็นคนผิด ถ้าเกิดไม่ทำตามที่พวกเขาบัญญัติ
เขาไม่สน เห็นมึงเป็นสัตว์เลี้ยง มึงไม่มีสิทธิ์เถียง ถึงมีสิทธิ์
โดนปิดหูปิดปากแต่ต้องเปิดตามึงรับฉากที่มี
ถ้าเกิดไม่อยากลำบาก มึงควรจะเดินตาม ก่อนจะออกนอกทางควรคิดให้ดี
เขามีทฤษฏีเพื่อให้ชีวิตที่ดี แต่ต้องแลกตัวเสรีและความคิดที่มี
ตอนมึงยอมรับมันจะรู้สึกฟิน แต่ในความเป็นจริงมันคือยาพิษดีๆ
เคยโดนหลอกแต่ว่ากูออกมาได้ พวกมึงอย่ายอมให้มันมาหลอกเราได้
มึงจะเป็นคนหรือจะเป็นซาก ตัวมึงกำหนดเอง
มึงจะติดในกฏเกณฑ์ หรือจะแหกมันออก (ไป)

Liberate P – Wonderland ft.Thudong [Beat Prod. VEEK]

เป็นอีกเพลงของ Liberate P ที่ผสมการแร็พและการว๊ากอย่างดุเดือด เนื้อหาไม่มีผ่อนหนักผ่อนเบาเพราะว่ากันด้วยหมัดฮุคตั้งแต่เริ่มต้นจนจุดจบ ทั้งยังไม่อ้อมค้อมให้ต้องตีความเพราะเป็นการสาดถ้อยคำพุ่งตรงไปยังการยึดอำนาจของ พลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา และคณะ คสช. โดยเฉพาะ นอกจากนี้ยังปล่อยวรรคทองอีกหลายท่อน แต่ที่ถือเป็นไฮไลท์ก็คือประโยคที่บอกว่า “พวกกูมีปืนอยู่เหนือรัฐธรรมนูญ” และ “มีประชาธิปไตยอยู่ข้างใต้กระบอกปืน” เฉพาะสองท่อนนี้อธิบายสภาพสังคม การเมือง ผ่านการยึดอำนาจเมื่อ 22 พฤษภาคม 2557 ได้เป็นอย่างดี

Wonderland – ถอดเนื้อร้องโดย N euro

เดี๋ยวผมจะพูดถึงประเทศ ประเทศนึง
ประเทศที่มีผู้นำแต่ไม่มี EQ
ประเทศที่ตำแหน่งผู้นำแม่งมีแต่คนจองคิว
ประเทศที่ใครไม่ยอมรับรองเลว

เพราะพวกกูมีปืนเหนือรัฐธรรมนูญ
ทำรัฐประหารพวกกูมีอำนาจกว่าศาล
ถ้ากูสั่งมึงต้องทำ มึงต้องเจ็บมึงต้องจำ
ถ้ามึงเห่ามึงต้องพัง มึงต้องเข็ดต้องระวัง
ถ้ามึงอยากสู้กู กูก็คงจะจับแม่มึง
เพราะกูมีโซ่แส้ ใครกันแน่ที่ต้องแย่แน่

มีประชาธิปไตยอยู่ข้างใต้กระบอกปืน
ทำรัฐประหาร เพื่อเป็นรัฐท่านทหาร
สมานฉันท์ กูสานมา 10 ปี
ไม่มีคดีแต่ศาลยังถามคำถามไม่มีคำตอบ
พวกกูไม่ผิด มีสิทธิ์ไอ้สัส

เพราะว่าพวกคุณยอมให้แม่งกด ยอมให้มันบีบ ยอมให้มันขยี้ไง
มีอีกกี่คนที่ติดคุกเพราะพวกแม่งบ้าจี้ ไล่บี้เขาไปทุกที่ไง
ไอ้เหี้ยแล้วพวกมึงแม่งบอกว่าสถานการณ์ มันปกติ
เพราะพวกมึงดัดจริต ใช้สิทธิ์ของพวกกูที่ถูกโขมยมาไงไอ้สัส

เพราะพวกกูมีปืนเหนือรัฐธรรมนูญ
ทำรัฐประหารพวกกูมีอำนาจกว่าศาล

ถ้ากูสั่งมึงต้องทำ มึงต้องเจ็บมึงต้องจำ
ถ้ามึงเห่ามึงต้องพัง มึงต้องเข็ดต้องระวัง
ถ้ามึงอยากสู้กู กูก็คงจะจับแม่มึง
เพราะกูมีโซ่แส้ ใครกันแน่ที่ต้องแย่แน่

มีรัฐมนตรีแต่ไม่ได้มาจากเลือกตั้ง
เข้าเป็นรัฐบาลถึงไมมีใครเลือกก็ช่างแม่ง
กูมีอาวุธ ยุทโธปกรณ์ นามสกุลกูขจายขจร
กูคอยสั่งให้มึง ให้หมอบให้นอน อำนาจที่กูมี พวกกูไม่พอ
ไม่ยอมให้ใครมามีบทบาท กูปราบให้หมด ถ้าคิดกบฏ
กูไล่เป็นขี้ ถ้ามึงยังอยากวิ่งยิ่งดิ้นยิ่งอยากจะวิ่ง

พวกมึงมันชั้นต่ำ ต้องโดนกูย่ำยี
ตีราคาพวกมึงแม่งต่ำกว่าสัตว์ จัดการให้เป็นระเบียบ
มีเกียรติอยู่บนกองเลือด กูเชือดทุกคน
เพราะกูไม่ทน ไม่ทนรับฟังพวกมึง ต้องพัง ถ้ามึงยังดื้อดัน
แล้วก็ดันทุรัง ยังบื้อ เพราะพวกกูมองพวกมึงเป็นแค่ดิน
และถ้ามึงสงสัยกูทำเป็นไม่ได้ยิน
อิสระภาพกูหักปีกไม่ให้บิน
เพราะว่าเสียงมึงเล็กน้อยไม่ได้ยิน ไม่ได้ยิน

หมายเหตุ*

รูปแบบการเขียนตามหลักพจนานุกรมต้องเขียนคำว่า ‘ไอ้สัตว์’ แต่ท่วงทำนองของวรรณกรรมบนเพลงแร็พนั้นคำว่า ‘ไอ้สัส’ สอดคล้องกับยุคสมัยและเจตนามากกว่า จึงขอสงวนไว้ให้คำนี้ปรากฎบนเนื้อเพลงทุกข้อความ

author
โกวิท โพธิสาร
เพลย์เมคเกอร์สารพัดประโยชน์ผู้อยู่เบื้องหลังเว็บไซต์ waymagazine.org มายาวนาน
ก่อนตัดสินใจทิ้งตำแหน่งนักเกาหำแห่งทีวีสาธารณะ มาร่วมปีนป่ายภูเขาลูกใหม่ในฐานะ ‘บรรณาธิการข่าว’ อย่างเต็มตัว ทักษะฝีมือ จุดยืน และทัศนคติทางวิชาชีพของเขา ไม่เป็นที่สงสัยทั้งในหมู่คนทำงานข่าวและแม่ค้าร้านลาบ