ลัก-ลอก

วัฒนธรรม 'การลอก' ดูเหมือนเรื่องธรรมดาเมื่อครั้งยังเด็ก แต่ในสังคมผู้ใหญ่ การลอกไม่ควรเป็นเรื่องปกติสามัญ หากดูที่รากศัพท์ตะวันตก การลอกไม่ต่างอะไรกับ 'โจรกรรม' เราจะปล่อยให้คนที่ไม่คิดสร้างสรรค์ผลงานขึ้นมาเอง หรือ 'นักก็อป' เหล่านี้ลอยนวลจริงหรือ

บทสนทนาในค่ำคืนสุดท้าย

บทส่งท้ายของ 'สายสตรีท' บุญเลิศ วิเศษปรีชา ทบทวนความสัมพันธ์ในสนามการศึกษาเรียนรู้ที่มากกว่าความเป็นนักมานุษยวิทยา ผ่านมิตรภาพ เรื่องราวของคนไร้บ้าน ที่เป็นทั้งตัวละครและเพื่อน จนกลายมาเป็นเรื่องเล่า 'สายสตรีท' จากข้างถนนกรุงมะนิลา

สำรับไทยในจดหมายเหตุลาลูแบร์

หากจะกล่าวว่าประวัติศาสตร์การสร้างตัวตนของชาวสยามนับแต่กรุงศรีอยุธยามาจนปัจจุบัน ชาวต่างชาติมีอิทธิพลเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะมุมมองในฐานะ 'คนนอก' ที่เข้ามาอยู่ 'ด้านใน' เหมือนแว่นสายตาคู่ใหม่ให้ชาวเราได้มีโอกาสเห็นมากกว่าสิ่งที่เรา 'คิดว่าเราเป็น'

อุ้ย…ตาย…ว้าย…กรี๊ด

ความตายเป็นเรื่องจริงที่ทุกคนต้องเจอ เมื่อชีวิตคือการเรียนรู้ การทำความรู้จักความตายก็เป็นวิชาหนึ่งเช่นกัน ไม่ใช่แค่คำว่า “โตไปเดี๋ยวหนูก็เข้าใจเองจ้ะ” เพราะระหว่างใช้ชีวิต พวกเขาต้องพบเจอความตายของผู้อื่น นี่คือสิ่งที่เด็กๆ ต้องเรียนรู้เพื่อรับมือกับความตายที่มักมาแบบไม่ทันตั้งตัว

12 หลักฐานทำลายหลักประกันสุขภาพ

15 ปีระบบหลักประกันสุขภาพแห่งชาติทำให้คนไทยหลายสิบล้านสามารถเข้าถึงการรักษาและบริการทางการแพทย์ อย่างไรก็ตาม การเข้ามาปกครองประเทศของ คสช. ตลอดสามปีเศษ ยากจะปฏิเสธว่าเป็นช่วงเวลาที่ระบบหลักประกันสุขภาพถ้วนหน้าเผชิญการคุกคามหนักหน่วงที่สุด

การแสดงโอชาภิวัตน์ของเชฟหนุ่ม

วิวัฒนการอาหารสามารถถอดรื้อสร้างเป็นสิ่งใหม่ได้ เชฟรุ่นใหม่ๆ หลายคนเสาะหาคุณค่าของวัตถุดิบท้องถิ่นดีๆ ทำความรู้จักกับ ‘ความรู้’ อันไม่รู้จบของวัฒนธรรมอาหารจากชาวบ้าน มาถอดรื้อและสร้างเป็นเมนูแปลกใหม่ ที่อาจเรียกได้ว่าเป็น 'โอชาภิวัตน์'

งุ่มง่าม หัวร้อน สะท้อนตัวตนเราและเขา  

เรื่องเล่าของบุญเลิศ วิเศษปรีชา ความคมชัดที่สุดคือการที่นักมานุษยวิทยาคนหนึ่งลงไปในสนามที่ตนสนใจศึกษา เป็นการศึกษาผู้อื่นและสังคมอื่น แต่เรื่องเล่าหลายชิ้นของบุญเลิศก็บอกเป็นนัยว่า นี่คือศึกษาและทำความเข้าใจตัวเอง อาการ 'หัวร้อน' และการรู้เนื้อรู้ตัวก็น่าจะยืนยันสันนิษฐานที่ว่า ขณะที่เขาเรียนรู้ผู้อื่น เขาก็กำลังเรียนรู้ตัวเอง

อาจารย์ฟรีแลนซ์ ห้ามป่วย ห้ามตาย ห้ามบ่นเรื่องเงิน

ฟรีแลนซ์เป็นอาชีพไม่มั่นคงเอาเสียเลย เหมือนในหนัง ห้ามป่วย ห้ามพัก (แต่แอบบ่น) คือเรื่องจริง อาจารย์พิเศษก็เช่นกัน บางคนต้องวิ่งไปมาสามสี่มหาวิทยาลัย รายรับไม่คุ้มค่ารถ ทั้งๆ ที่อาจารย์พิเศษ ควรต้องใช้ความ 'พิเศษ' มาเติมเต็มการความเชี่ยวชาญที่การศึกษาในระบบไม่มีแท้ๆ