WAY 84 ‘The Urban Poor’

01 cv84-3

คนจนเมืองไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ แม้ ชาร์ลส์ ดาร์วิน ก็ยังบอกว่า “ความลับของความยากจนไม่ได้เป็นผลจากกฎวิวัฒนาการ” มีปัจจัยหลายอย่างที่ทำให้มนุษย์ประสบความ ‘จน’ ทั้งคนที่มีรายได้น้อย ไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง ไปจนถึงชนชั้นกลางเดินห้างหรู ที่เอาตัวเลขด้านเศรษฐกิจมาบวกลบคูณหารกันแล้ว พวกเขาและเธอว์ที่มีลูปชีวิตในเมืองใหญ่ก็มีรายจ่ายมากพอที่จะทำให้ตัวเองหล่นไปอยู่ในข่ายคนจนได้ทั้งนั้น

สำหรับ ‘คนจนตัวจริง’ สาเหตุประการหนึ่งคือ ‘การถูกไล่ที่’ ซึ่งเป็นการขับไล่คนจนออกไปจากเมือง ผ่านการเปลี่ยนลักษณะการใช้พื้นที่ (land use) และการจัดระเบียบให้สอดรับรูปแบบเมืองใหม่ที่ศิวิไลซ์กว่าเดิม

การอพยพออกไปตั้งหลักแถบชานเมืองเป็นคำตอบสำหรับยุคหนึ่ง เมื่อพื้นที่กลางของเมืองใหญ่อุทิศให้กับย่านเศรษฐกิจแออัดและคอนโดหรู-คนรุ่นหนึ่งเรียกมันว่า ‘ป่าคอนกรีต’ (ที่เมื่อน้ำท่วมก็กลายเป็นเวนิสตะวันออก) แต่แล้วการวิ่งหนีเสือจากกลางเมืองก็ไปปะเอาบ่อจระเข้ที่รอบนอก ตายล่ะ…ป่าคอนกรีตที่ว่ากลับถูกล้อมด้วยคฤหาสน์สำหรับผู้มีระดับ

ระบบนิเวศนี้ทำให้เกิด ‘ผู้อับจนในวิถีเมือง’ คนที่ใกล้หมดหนทางกับชีวิตในเมือง ซึ่งหมายรวมถึง ‘คนจนของจริง’ และ ‘คนที่ต้องดิ้นรน’ เพื่อให้ได้ใช้ ‘เมือง’ เป็นเรือนอยู่ เรือนกิน เรือนนอน และเรือนตาย

 

 

IMG_6807 copy

Interview

ซู่ชิง-จิตต์สุภา ฉิน เกิดและเติบโตที่หาดใหญ่ ในร้านขายคอมพิวเตอร์ยุคบุกเบิก เธอถูกพ่อสอนให้รู้จักส่วนประกอบต่างๆ ของคอมพิวเตอร์ไปจนถึงลงมือเปลี่ยนแรมด้วยตัวเอง จนทุกวันนี้ชีวิตของเธอก็ยังยืนอยู่เคียงข้างเทคโนโลยี ผ่านบทบาทผู้สื่อข่าวและพิธีกรรายการ Cool Tech ออกอากาศช่อง Voice TV

เราพูดคุยกับเธอตั้งแต่เรื่องการใช้เทคโนโลยีในชีวิตประจำวัน เรื่อยไปจนถึงเรื่องการก้าวเข้าสู่วงการไอทีที่แต่ก่อนเป็นพื้นที่สำหรับบุรุษเพศ แต่เธอบอกกับเรา ว่าเธอไม่ใช่นางฟ้าไอทีอย่างที่ใครเขาเรียก เพราะหน้าตาไม่ได้สะสวยขนาดนั้น และเธอไม่รู้ว่าฉายานี้จะทอนความน่าเชื่อถือของข้อมูลที่เธอพูดออกไปหรือไม่

subway84

Sub-way:  แน่นอนว่าคนไร้บ้านคือผู้ขาดแคลนปัจจัยการดำรงชีวิตทั้งสี่ประการ แต่คนกลุ่มหนึ่งในนามเครือข่ายคนไร้บ้าน อาสาเป็นผู้มอบปัจจัยที่หนึ่ง ด้วยการเติมข้าวลงกระเพาะอาหารให้คนไร้บ้าน เริ่มต้นจากตื่นตั้งแต่เช้ามืด กระโดดขึ้นท้ายรถกระบะออกเดินทางจากบางขุนนนท์ ไปรื้อผักหน้าตาไม่งามที่ถูกคัดทิ้งในตลาดสี่มุมเมือง แล้วขนผักขึ้นท้ายรถกลับศูนย์คนไร้บ้าน ล้างให้สะอาดและประกอบอาหารไปแจกจ่ายแก่คนไร้บ้าน ที่ใช้ท้องฟ้าและพื้นคอนกรีตของเมืองหลวงเป็นบ้าน

 

entertain84

face of entertainment

มันเป็นคำถามที่ยังคงคลาสสิก ว่าทำไมเพศที่สามจึงเป็นคนตลก
ทิชากร ภูเขาทอง หนึ่งในสมาชิกของ ‘Trasher’ กลุ่มเพื่อนพ้องนักกิจกรรมเพื่อความบันเทิง อันประกอบด้วยสมาชิกหลากหลายเพศ ก็เป็นคนตลก
เจนนี่ ปาหนัน ณ หาดใหญ่แดนไก่ทอด นางฟ้าของชาวของ Trasher ก็เป็นคนตลก
แล้วทำไมพวกเธอ พวกเขา จึงมีบุคลิกของความเป็นผู้นำด้านความหรรษา
คำตอบนั้นมีมากกว่าหนึ่งประการ

WAYWAY 84 ‘The Urban Poor’

Related Posts

บทสนทนาในค่ำคืนสุดท้าย

บทส่งท้ายของ 'สายสตรีท' บุญเลิศ วิเศษปรีชา ทบทวนความสัมพันธ์ในสนามการศึกษาเรียนรู้ที่มากกว่าความเป็นนักมานุษยวิทยา ผ่านมิตรภาพ เรื่องราวของคนไร้บ้าน ที่เป็นทั้งตัวละครและเพื่อน จนกลายมาเป็นเรื่องเล่า 'สายสตรีท' จากข้างถนนกรุงมะนิลา

งุ่มง่าม หัวร้อน สะท้อนตัวตนเราและเขา  

เรื่องเล่าของบุญเลิศ วิเศษปรีชา ความคมชัดที่สุดคือการที่นักมานุษยวิทยาคนหนึ่งลงไปในสนามที่ตนสนใจศึกษา เป็นการศึกษาผู้อื่นและสังคมอื่น แต่เรื่องเล่าหลายชิ้นของบุญเลิศก็บอกเป็นนัยว่า นี่คือศึกษาและทำความเข้าใจตัวเอง อาการ 'หัวร้อน' และการรู้เนื้อรู้ตัวก็น่าจะยืนยันสันนิษฐานที่ว่า ขณะที่เขาเรียนรู้ผู้อื่น เขาก็กำลังเรียนรู้ตัวเอง

คน (ไทย) ไร้บ้านในมะนิลา

ความไว้วางใจ น่าจะเป็นอัญมณีที่นักมานุษยวิทยาต้องการจากซับเจ็คต์ที่ตนศึกษา ไม่มีสูตรสำเร็จว่านักมานุษยวิทยาคนหนึ่งจะได้รับความไว้วางใจจากแหล่งข้อมูลหรือซับเจ็คต์ที่เขาศึกษาอย่างไร แต่บุญเลิศได้สาธิตให้เราดูมาหลายตอนแล้วว่า ความไว้วางใจระหว่างเขากับคนไร้บ้านที่กรุงมะนิลาก่อร่างขึ้นมาอย่างไร