ยามเจ็บ ยามป่วย

สำหรับคนไร้บ้านในฟิลิปปินส์ สิ่งหนึ่งที่พวกเขาและเหล่าคนจนแทบไม่มีโอกาสเข้าถึงคือ การรักษาพยาบาล แม้กระทั่งยามเกิดเหตุฉุกเฉิน 'พวกเขา' ยังต้องซื้อสำลีและยาใส่แผลเอง ไม่นับรวมการถูกปฏิเสธการได้รับการรักษาตามสิทธิที่มนุษย์คนหนึ่งพึงมี นี่คือเรื่องราวเจ็บปวดอีกประการของเหล่าคนไร้บ้าน

ตาตายโฮเซ่ คนที่ร้อย

ตาตายโฮเซ่ หนึ่งในผู้ให้สัมภาษณ์ของ บุญเลิศ วิเศษปรีชา เป็นชายเก็บของเก่าที่มีเรื่องราวชีวิตแปลกกว่าคนอื่นๆ นอกจากคำบอกเล่าที่ว่า เขามีบ้าน มีครอบครัวฐานะดี แต่ชีวิตที่ไร้แก่นสารนำพาเขาไปพบกับคำสอนของพระเจ้า และคำสอนของพระเจ้านี่เองที่เบิกทางชีวิตใหม่ให้กับเขา

เอ็นริเล่ เบื้องหลังฮีโร่

เอ็นริเล่ แตกต่างจากคนไร้บ้านคนอื่นในกรุงมะนิลา พ่อแม่และเขาต่างเรียนจบปริญญาตรีตามมาตรฐานชนชั้นกลาง เขาเกือบได้เป็นวิศวกรเดินเรือ แต่จุดพลิกผันในชีวิตจับเขาโยนลงเรือมาเป็นแรงงานราคาถูกทำหน้าที่ขนถ่ายสินค้าที่ท่าเรือ และความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่เกิดขึ้นในครอบครัวของเขา คือความไว้วางใจขาดสะบั้นในครอบครัว ทำให้เขาเลือกที่จะพาตัวเองออกมายังข้างถนนกรุงมะนิลา

ฟิลิปปินส์เตรียมออกกฎหมาย “ทุกคนต้องร้องเพลงชาติด้วยความรู้สึกท่วมท้น”

สภาผู้แทนราษฎรฟิลิปปินส์ เห็นชอบร่างกฎหมาย เรียกร้องให้ประชาชนร้องเพลงชาติฟิลิปปินส์ ด้วยความรู้สึกท่วมท้น เมื่อเปิดเพลงนี้ในที่สาธารณะ

สร้างความมั่นคง ร่วมมือร่วมใจ สไตล์อาเซียน

เรื่องราววัฒนธรรมความบังเอิญเพื่อปกป้องความมั่นคง สร้างความสามัคคีและสันติสุขที่มีเหมือนกันในกลุ่มประเทศสมาชิกอาเซียน

เดินไปกับนานายโรส

ในฟิลิปปินส์ 'นานาย' แปลว่า ‘แม่’ ใช้เรียกคนอายุคราวแม่ คราวป้า นานายโรสคือสหายสายสตรีท ซึ่งพา บุญเลิศ วิเศษปรีชา ไปใช้ชีวิตคนไร้บ้านในอีกรูปแบบหนึ่ง สอนให้กิน สอนให้ใช้ชีวิต และนานายโรสนี่เอง ที่เป็นเพื่อนคนสำคัญในฟิลิปปินส์

คริส – ผู้หญิงบนท้องถนน

ชีวิตข้างถนนของบุญเลิศ วิเศษปรีชา เดินทางมาถึงตอนที่เขาเล่าเรื่องราวของหญิงสาวชื่อ คริส ผู้หญิงหน้าตาคม รูปร่างดี แต่เป็นโฮมเลสที่ถนนมะนิลา คริสเป็นผู้หญิงที่คอยแนะนำการใช้ชีวิตข้างถนนและคอยปกป้องบุญเลิศ

WAR IS A TENDER THING: ความทรงจำจากมินดาเนา ก่อเงาจางจางที่ชายแดนบ้านเรา

เรื่องราวที่เกิดขึ้นในมินดาเนา หากมองย้อนกลับมายังภาคใต้ของไทย จะพบความคล้ายคลึงกันในหลายๆ เรื่อง อาจจะด้วยบรรยากาศในหนัง วิถีชีวิตผู้คน และสำเนียงภาษาที่ผู้เขียนได้สัมผัสหลังจากการดูหนัง ทำให้ปฏิเสธไม่ได้ที่จะย้อนกลับมามองถึงการพูดถึงกระบวนการสันติภาพในสามจังหวัดชายแดนใต้ของไทย